|
ទទួលព័ត៌មានតាមអ៊ីមែល
សូមលោកអ្នកទទួលអត្ថបទថ្មីៗ តាមរយៈទូរសាអេឡិចត្រូនិច
|
| ឆ្នាំ១៩៧៩ : ការជំនុំជម្រះលើកទី១លើពួកខ្មែរក្រហម(ភាគ១) ខណៈពេលដែលរបបថ្មីកំពុងស្វែងរកភាពស្របច្បាប់ |
| ααα ស្ទេហ្វានី ហ្សេ | | | 20-08-2008 | គណៈប្រតិភូចិនដឹកនាំដោយរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងការបរទេស Huang Hua ទទួលស្វាគមន៍ដោយប៉ុល ពត © បណ្ណសាររបស់ Coll. K. O'Keefe ការជំនុំជម្រះបើកធ្វើឡើងនៅខែសីហា ១៩៧៩ នៅកម្ពុជាប្រឆាំងនឹង«បនប៉ុល-អៀង សារី» ពីសំណាក់របបថ្មីបង្កើតឡើងដោយប្រទេសវៀតណាម ត្រូវបានក្លាយជាបច្ចុប្បន្នភាពឡើងវិញនៅដើមខែកក្កដាកន្លងទៅនេះ។ អង្គបុរេវិនិច្ឆ័យរបស់តុលាការកាត់ទោសអតីតមេដឹកនាំខ្មែរក្រហមបានពិនិត្យបណ្តឹងឧទ្ធរណ៍ជំទាស់នឹងដីកាបង្គាប់ឃុំខ្លួនបណ្តោះអាសន្នលើអៀង សារី អតីតរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងការបរទេសរបស់ប៉ុល ពត។ ប៉ុន្តែមុននឹងធ្វើសេចក្តីសម្រេចនាពេលខាងមុខ អង្គជំនុំជម្រះវិសាមញ្ញក្នុងតុលាការកម្ពុជា (អ.វ.ត.ក) ត្រូវសម្រេចថាតើគោលការណ៍«Ne bis in idem»អាចយកមកប្រើក្នុងសំណុំរឿងនេះដែរឬអត់។ បើតាមគោលការណ៍នេះ គេមិនអាចប្តឹងឬផ្តន្ទាទោសមនុស្សម្នាក់ពីរដងសម្រាប់បទឧក្រិដ្ឋតែមួយនោះទេ។ តាមពិតទៅ នៅឆ្នាំ១៩៧៩ អៀង សារី (ក៏ដូចប៉ុល ពត) ត្រូវបានកាត់ទោសកំបាំងមុខប្រហារជីវិត ហើយត្រូវរឹបអូសទ្រព្យសម្បត្តិទាំងអស់ ពីបទឧក្រិដ្ឋកម្មប្រល័យពូជសាសន៍ បន្ទាប់មកក៏ទទួលបានការព្រះរាជទានលើកលែងទោសពីព្រះមហាក្សត្រនៅឆ្នាំ១៩៩៦។ សូមត្រឡប់មកមើលឡើងវិញពីការកាត់ទោសនេះ (ភាគ១)។
ថ្ងៃ៧ មករា ១៩៧៩ កងទ័ពវៀតណាមវាយយកបានទីក្រុងភ្នំពេញ ហើយរបបខ្មែរក្រហមក៏ត្រូវ ផ្តួលរំលំ។ ប៉ុន្តែវៀតណាមត្រូវធ្វើអោយអន្តរាគមន៍យោធានេះមានភាពស្របច្បាប់។ ដោយមិនរង់ចាំយូរ ពួកគេក៏ប្រកាសជាសាធារណៈថា មេដឹកនាំខ្មែរក្រហមបានទទួលសារភាពពី«អំពើប្រល័យពូជសាសន៍» ហើយពួកគេចង់ធ្វើអោយមតិសាធារណៈជឿរឿងនេះ។ ពួកគេក៏បានប្រែក្លាយមណ្ឌលឃុំឃាំង និងធ្វើទារុណកម្មស២១ទៅជាសារមន្ទីរប្រល័យពូជសាសន៍ គុកទួលស្លែង ហើយបង្កើត«តុលាការប្រជាជនបដិវត្តន៍»(ត.ប.ប) ៨ខែក្រោយមកទៀត ដើម្បីវិនិច្ឆ័យ«ឧក្រិដ្ឋកម្មប្រល័យពូជសាសន៍ធ្វើឡើងដោយ ប៉ុល ពត-អៀង សារី»។
ត.ប.ប បើកសវនាការជាសាធារណៈពីថ្ងៃទី១៥ ដល់ថ្ងៃទី១៩ សីហា ១៩៧៩ នៅសាលមហោស្រពចតុមុខ ទីក្រុងភ្នំពេញ។ នៅក្នុងកូនសៀវភៅស្តីពី ត.ប.ប ដែលបោះពុម្ពផ្សាយបន្ទាប់ពីការជំនុំជម្រះ ក្រសួងព័ត៌មាន ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ និងវប្បធម៌របស់របបថ្មីសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិត្យកម្ពុជា(ស.ប.ក) ដែលបង្កើតឡើងដោយវៀតណាម គូសបញ្ជាក់ថា«គណៈប្រតិភូជាង៥០០មកពីគ្រប់បណ្តាប្រទេស អ្នកតំណាងបរទេស ក្នុងនោះមានអ្នកច្បាប់ និងអ្នកកាសែតល្បីៗជាច្រើនក្នុងពិភពលោក»បានចូលរួមការកាត់ទោសនេះ។
«ភស្តុតាង»យ៉ាងច្រើន...
ព្រះសង្ឃ និស្សិត គ្រូបង្រៀន សិល្បករ មន្ត្រីរាជការ សិប្បករ កសិករ...សាក្សីជិត១០០នាក់ (បើតាមការរៀបរាប់របស់អាជ្ញាធរកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ) បានបង្ហាញខ្លួននៅមុខតុលាការប្រជាជនបដិវត្តន៍ ក្នុងនោះមានសាក្សីជាង២០នាក់បានចូលក្នុងរង្វង់ក្រចកសេះដើម្បីផ្តល់ចម្លើយសាក្សី។ ពួកគេរៀបរាប់រឿងគួរក្តុកក្តួលនិងគួរអោយភ័យខ្លាចធ្វើអោយហ្វូងមហាជននៅក្នុងសវនាការស្រក់ទឹកភ្នែក។
រូបថតគំនរឆ្អឹង ការសួរនាំនៅក្នុងការស៊ើបអង្កេតធ្វើឡើងនៅតំបន់សម្លាប់រង្គាល ការស៊ើបអង្កេតលើ«ឧក្រិដ្ឋកម្មធ្វើឡើងដោយបក្សពួកប៉ុល ពត - អៀង សារី ទៅលើជនជាតិភាគតិច» ការស៊ើបអង្កេតលើសុខភាពសាធារណៈ ឬក៏ទៅលើ«ជំរំសម្លាប់រង្គាលទួលស្លែង» សារាចរណែនាំរបស់កម្មាភិបាលខ្មែរក្រហមក្រោមទម្រង់ជា«ឯកសារចាប់ខ្មាំង» គំនូសបំព្រួញនៃតំបន់គាស់កកាយឆ្អឹង អត្ថបទសារព័ត៌មានបរទេសនិយាយពីស្ថានភាពឃោរឃៅរបស់ពួកខ្មែរក្រហម...។ ឯកសារជាង៩០០ទំព័រត្រូវបានដាក់បញ្ជូលមកក្នុងសំណុំរឿងនេះ។ ទាំងនេះជាភស្តុតាងមានតម្លៃស្របច្បាប់ដែលមិនមានលក្ខណៈល្អឡើយសម្រាប់ពួកខ្មែរក្រហម។
អំពើយង់ឃ្នងនៃរបបខ្មែរក្រហមដែលត្រូវបានលើកយកមកចោទប្រកាន់
អ្នកស្រាវជ្រាវម្នាក់ឈ្មោះគ្រែហ្ស អេចសុន (Graig Etcheson) (១) លើកឡើងថា ភស្តុតាងប្រមូលបានដោយ ត.ប.ប បង្ហាញ«បញ្ជីទង្វើអាក្រក់ ដូចជាការស៊ីសាច់មនុស្សរបស់ពួកកម្មាភិបាលខ្មែរក្រហមថ្នាក់ទាប និងការបោះក្មេងៗចូលក្នុងអាងក្រពើ ក៏ដូចជាសៀវភៅកាតាឡុកពីវិធីធ្វើទារុណកម្មដ៏កម្រនឹងមានអំពើឃោរឃៅណាធ្វើដូច»។
អំឡុងពេលសវនាការ ការប្រើពាក្យពេចន៍មិនទាន់ខ្លាំងសមល្មមអាចបញ្ជាក់ពីភាពសាហាវឃោរឃៅរបស់អតីតអ្នកធ្វើទារុណកម្មទាំងនោះឡើយ។
ក្នុងនាមជាសាក្សី អ្នកស្រីដេនីស អាហ្វុងសូ (Denise Affonço)អាណិជនបារាំង និងជាភរិយារបស់ចិននៅខេត្តកំពតម្នាក់ ដែលរួចជីវិតពីរបបខ្មែរក្រហម ប្រកាសនៅមុខ ត.ប.បថា : «រហូតដល់ថ្ងៃស្លាប់ ខ្ញុំមិនអាចបំភ្លេចរឿងរន្ធត់ទាំងនេះបានឡើយ ពីព្រោះមានតែសត្វសាហាវព្រៃផ្សៃដូចពួកប៉ុល ពត - អៀង សារីនេះទេដែលអាចធ្វើទៅរួច»។
នៅក្នុងកំណត់ហេតុប្រមូលបាននៅខែមិថុនា ១៩៧៩ កុមារីកំព្រាអាយុ១៣ឆ្នាំម្នាក់ ឈ្មោះហួរ ពន្យល់ថា ស្នាមរបួសនៅលើក្បាល និងនៅករបស់នាង គឺបណ្តាលមកពី«ភ្នាក់ងាររបស់ប៉ុល ពត»បាន«អារក និងចាក់ទឹកក្តៅលើក្បាលនាង»ដើម្បីសម្លាប់...ដូចនាងធ្លាប់ឃើញពួកគេធ្វើរួចហើយទៅលើក្មេងៗដទៃទៀត។
សក្ខីភាពនីមួយៗបង្ហាញពីរូបភាពមិនជាល្អប៉ុន្មានទេសម្រាប់របបប៉ុល ពត : ការសម្លាប់ដោយមិនសួររកខុសត្រូវ ការធ្វើទារុណកម្ម (ការចាប់រំលោភ ការវះពោះមនុស្សយកថ្លើមមកបរិភោគ ការយកឈើស្រួចចាក់ចូលក្នុងប្រដាប់ភេទរបស់ស្រ្តី ការឆក់ខ្សែភ្លើង...) ការបង្ខំអោយធ្វើការ (យកមនុស្សមកនឹមធ្វើគោ) ការបរិភោគមិនឆ្អែត ការជេរប្រមាថ ការដកហូតកម្មសិទ្ធិឯកជន ហាមនិយាយស្តី ហាមបង្ហាញអារម្មណ៍ ហាមយំកាន់ទុក្ខ។ល។
ការប្រើពាក្យឃោសនា
«បក្សពួកប៉ុល ពត-អៀង សារី បានបោកប្រាស់ប្រជាជននិងប្រទេសជាតិ , ប្រមូលផលបដិវត្តន៍របស់ប្រជាជនយើង , បង្កើតលទ្ធិផ្តាច់ការប្រតិកិរិយាបង្ហូរឈាមឃោរឃៅមិនធ្លាប់មាននៅក្នុងប្រវត្តិសាស្រ្ត , ធ្វើអោយប្រទេសជាតិយើងក្លាយជាឋាននរកលោកិយធ្លាក់ក្នុងថ្លុកឈាម និងទឹកភ្នែក...» លោកអគ្គព្រះរាជអាជ្ញាបង្ហាញការខឹងសម្បាដូច្នេះ នៅក្នុងដីកាសន្និដ្ឋានប្រកាសនៅថ្ងៃ១៨ សីហា។
សមាជិករដ្ឋាភិបាលថ្មីរបស់សាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតកម្ពុជាសុទ្ធជាអតីតខ្មែរក្រហម ហើយដូចការពន្យល់របស់លោកគ្រែហ្ស អេចសុនដូច្នោះដែរ គឺគេចង់«ញែកខ្លួនឯងអោយខុសពីអ្នកដឹកនាំមុន»។ ដូច្នេះ ការបង្កើតតុលាការប្រជាជនបដិវត្តន៍គឺអាចប្រើដើម្បីសម្រេចគោលបំណងនេះ។
នៅក្រោមឥទ្ធិពលរបស់វៀតណាម តុលាការនេះត្រូវមានការប្រយ័ត្នប្រយែងខ្ពស់ក្នុងការពិពណ៌នារបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យជា«របបម៉ៅនិយម»ជាជាងរបបកុម្មុយនិស្ត ដើម្បីជៀសវាងកុំអោយលទ្ធិម៉ាក់ស៊ីសលេនីនរបស់បងធំគឺប្រទេសសូវៀតជាប់ប្រឡូកប្រឡាក់នឹងអំពើប្រល័យពូជសាសន៍ដ៏សាហាវនេះ។ ទាំងនេះគឺជាការលើកឡើងរបស់លោកអេវិន ហ្កុតេសម៉ាន់នៅក្នុងសៀវភៅរបស់លោក មានចំណងជើងថា«កម្ពុជាក្រោយសម័យខ្មែរក្រហម-ពីក្រោយនយោបាយស្ថាបនាជាតិ»(៣)។
ជាចុងក្រោយ លោកអេវិន ហ្កុតេសម៉ាន់ លើកឡើងថែមទៀតថា ដើម្បីធ្វើអោយវត្តមានរបស់ខ្លួននៅលើទឹកដីកម្ពុជាមានភាពស្របច្បាប់សម្រាប់ភ្នែកសហគមន៍អន្តរជាតិ ប្រទេសវៀតណាមព្យាយាមបង្ខូចកិត្យានុភាពរបបខ្មែរក្រហមតាមគ្រប់មធ្យោបាយ ដោយសង្ឃឹមថាអាចបញ្ចុះបញ្ចូលប្រទេសមួយចំនួនអោយឈប់ជួយគាំទ្រទាំងផ្នែកការទូតនិងយោធាដល់ចលនាតស៊ូខ្មែរក្រហម។ លោកបន្ថែមទៀតថា មេធាវីបរទេស១០រូប (ស៊ីរី គុយបា ឥណ្ឌា ជប៉ុន ឡាវ អាល់ហ្សេរី សហរដ្ឋអាមេរិក សហភាពសូវៀត និងវៀតណាម) ដែលចូលរួមនៅ ត.ប.ប គឺមានវត្តមាននៅទីនោះដើម្បីលាបពណ៌ស្របច្បាប់អោយតុលាការនេះប៉ុណ្ណោះ។
«ការរំដោះ» ពីការគ្រប់គ្រងរបស់ខ្មែរក្រហម
ជនរងគ្រោះភាគច្រើនបានផ្តល់សក្ខីភាពថាពួកគេមានបំណងថ្លែងអរគុណដល់របបថ្មីដែលបានជួយសង្គ្រោះជីវិតរបស់ពួកគេ ហើយរឹតតែច្បាស់ជាងនេះ គឺចង់អរគុណដល់ប្រទេសវៀតណាមដែលជាអ្នកជួយរំដោះប្រទេសជាតិខ្មែរ។
លោកជា ពន្លក បានមានប្រសាសន៍ជាចុងក្រោយ ដែលគេបានទទួលនៅថ្ងៃទី១៦ ឧសភា ១៩៧៩ ថា «ខ្ញុំទទួលស្គាល់បុព្វហេតុនៃអ្នករំដោះប្រទេសជាតិរបស់យើង។ ជយោ! ការរំដោះថ្ងៃ ៧ មករា ១៩៧៩ ដែលបានជួយធ្វើអោយយើងអាចរស់រានម្តងទៀតក្រោមពន្លឺព្រះអាទិត្យថ្មី! ជយោ ក្រុមប្រឹក្សាប្រជាជនបដិវត្តន៍កម្ពុជា! ជយោ សាធារណៈរដ្ឋប្រជាមានិតកម្ពុជា!
លោកស្រី ដេនីស អាហ្វុងសូ បានអះអាងដោយឥតរារែកចិត្តថា «ប្រសិនជាកងទ័ពមកយឺតប៉ុន្មានថ្ងៃទៀត យើងនឹងក្លាយជាផេះ នៅក្នុងឡដុតខ្មោចបាត់ទៅហើយ។ យុគសម័យប៉ុល ពត និងអៀង សារី ប្រៀបបានទៅនឹងយុគសម័យអ៊ីត្លែរអញ្ជឹង»។ ក្រោយមក ជនជាតិបារាំងរូបនេះបាន«កោតសរសើរចំពោះទាហានរំដោះ» ដែលបានផ្តល់អាហារដល់អ្នកដែលគេមិនបានស្គាល់ ប្រសិនជាអ្នកនោះស្រេកឃ្លាន។ «ទាហានរំដោះមិនបានយកអ្វីពីកម្ពុជាឡើយ ពួកគេមានតែពាំនាំនូវជំនួយដល់ប្រជាជនខ្មែរ»។
ការជំនុំជម្រះពី «ក្រុមអ្នកវាទទីនិយមដ៏ឧដុងឧត្តម »ចិន
នៅក្នុងសេចក្តីប្រកាសមួយ ធ្វើឡើងនៅខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩៧៩ នៅក្នុងកិច្ចប្រជុំលើកទី៥នៃពុទ្ធសាសនិកអាស៊ីដើម្បីសន្តិភាព ដែលរៀបចំធ្វើឡើងនៅទីក្រុងអ៊ូឡង់ បាត័រ (ប្រទេសម៉ុលហ្គោលី) គណៈប្រតិភូនៃសមាគមពុទ្ធសាសនិកទ្រទ្រង់ជាតិ បានចាត់ទុកការប្រព្រឹត្តរបស់ខ្មែរក្រហមថាជាអំពើប្រល័យពូជសាសន៍ ដោយបានបរិហារពី«ទង្វើរបស់មេពេជ្ឈឃាតប៉ុល ពត និងអៀង សារី ដែលបានជម្រុញអោយយុវជនរបស់យើងជួបប្រទះនូវសង្គ្រាមព្រៃជាមួយនឹងប្រទេសវៀតណាម និងបានធ្វើអោយប្រជាជនរស់នៅតាមព្រំដែនវៀតណាម-កម្ពុជា ទទួលរងនូវទុក្ខវេទនាឥតគណនា។ លើសពីនេះ «ជនកំណាច»ទាំងពីរបានបំផ្លាញចំណងមិត្តភាពដ៏យូរលង់ និងសាមគ្គីភាពរវាងប្រជាពលរដ្ឋកម្ពុជានិងវៀតណាម។
គណៈប្រតិភូនេះបានចោទប្រកាន់ចំពោះ «ការអន្តរាគមន៍របស់អ្នកវាទទីនិយមចិន ដែលត្រូវការប្រែក្លាយប្រទេសកម្ពុជាទៅជាមូលដ្ឋានគ្រឹះយោធាដ៏សំខាន់មួយ។ នេះគឺជាឈ្នាន់សម្រាប់ពួកគេ ក្នុងការប្រមូលផ្តុំប្រទេសឥណ្ឌូចិនជាប្រទេសតែមួយ និងដើម្បីសម្រេចនយោបាយវាទទី ទៅកាន់បណ្តាប្រទេសអាស៊ីខាងកើត។ ដើម្បីសម្រេចគោលដៅនេះ ប្រទេសចិនបានបញ្ជូនទីប្រឹក្សារាប់ម៉ឺននាក់ យោធា រួមទាំងអាវុធ និងគ្រឿងសព្វាវុធ រាប់ម៉ឺនតោន នៅក្រោយថ្ងៃទី១៧ ខែមីនា ឆ្នាំ១៩៧៥។ ជាចុងក្រោយ គណៈប្រតិភូនេះបានអំពាវនាវដល់ពុទ្ធសាសនិកនិងប្រជាពលរដ្ឋអាស៊ីអោយប្រមូលផ្តុំគ្នាជាធ្លុងមួយ ដើម្បីបញ្ចប់ល្បិចកលបោកប្រាស់របស់ក្រុមវាទទីនិយមនៃរដ្ឋាភិបាលប៉េកាំង ដែលមានសម្ព័ន្ធមេត្រីជាមួយនឹងចក្រពត្តិអាមេរិក ដើម្បីជួយការពារអធិបតេយ្យភាពនិងឯករាជ្យភាពនៃបណ្តាប្រទេសនីមួយៗ ព្រមទាំងសុខសន្តិភាពនិងស្ថេរភាពនៅទ្វីបអាស៊ី»។
ការថ្កោលទោសប្រឆាំងនឹងសត្រូវចិន ត្រូវបានធ្វើឡើងដោយបើកចំហដោយថ្នាក់ដឹកនាំសំខាន់ៗ និងសាក្សីនៅក្នុងតុលាការប្រជាជនបដិវត្តន៍។ សម្តេចអគ្គមហាសង្ឃរាជាធិបតី ទេព វង្ស បានមានសង្ឃដីកា នៅក្នុងសេចក្តីរាយការណ៍ទាក់ទងនឹង «បនប្រតិកិរិយាប៉ុល ពត និងអៀង សារី ដែលត្រូវបានទិញក្បាលដោយមេដឹកនាំរដ្ឋាភិបាលប៉េកាំងដ៏ឧដុងឧត្តម និងមានចរិកវាទទីនិយម ដែលមានសម្ព័ន្ធជាមួយនឹងពួកចក្រពត្តិ ដើម្បីប្រែក្លាយប្រទេសចិនអោយទៅជា ”មហាអំណាច”។
លោក ឌីត មុន្ទី មេធាវីការពារក្តីនៅក្នុងតុលាការប្រជាជនបដិវត្តន៍ និងបច្ចុប្បន្នជាប្រធានតុលាការកំពូលនៅប្រទេសកម្ពុជា បានមានប្រសាសន៍គាំទ្រ ដូចជាឡើងការពារនិក្ខេបទ ថា «ប៉ុល ពត និងអៀង សារី ត្រូវបានប្រទេសចិនប្រើប្រាស់ជាឧបករណ៍សម្រាប់នយោបាយវាទទីរបស់រដ្ឋាភិបាលទីក្រុងប៉េកាំង»។
លោក Mohammed Hikmet Turkmanee មេធាវីជនជាតិស៊ីរី និងជាមេធាវីការពារក្តីដើមបណ្តឹងរដ្ឋប្បវេណីបានប្រកាសថា «ទំនួលខុសត្រូវផ្នែកនយោបាយរបស់រដ្ឋាភិបាលក្រុងប៉េកាំងនៅក្នុងឧក្រិដ្ឋកម្មរបស់បនប៉ុល ពត-អៀង សារីនេះគឺពិតជាគួរអោយស្អប់ខ្ពើម និងជាក់ស្តែងបំផុត។ អាជ្ញាធរចិនមិនអាចធ្វើជាមិនដឹងពីអំពើប្រល័យពូជសាសន៍ ដែលបានធ្វើអោយប្រជាជនកម្ពុជារាប់លាននាក់ទទួលរងគ្រោះនោះទេ ព្រោះអាជ្ញាធរនេះមានស្ថានទូតប្រចាំនៅទីក្រុងភ្នំពេញ ដែលមានសមាជិករាប់រយនាក់ ហើយពួកគេគឺជាជនជាតិបរទេសតែមួយគត់ដែលអាចធ្វើដំណើរទៅមកនៅលើទឹកដីប្រទេសកម្ពុជាបាន»។
នៅក្នុងសេចក្តីវិនិច្ឆ័យរបស់ខ្លួន តុលាការប្រជាជនបដិវត្តន៍បានលើកយកអំណះអំណាង ដោយបាននិយាយពី «ការផ្សំគំនិតដ៏ស្អិតរមួត» រវាងបនប៉ុល ពត អៀង សារី និងរដ្ឋាភិបាលក្រុងប៉េកាំង។ តុលាការនេះបានប្រកាសថា «ប្រតិកិរិយាក្រុងប៉េកាំង»គឺជាអ្នក«ញុះញង់ដ៏គួរអោយគ្រោះថ្នាក់» នៃ «ផែនការឧក្រិដ្ឋកម្មរួមមួយ ប្រឆាំងនឹងប្រជារាស្រ្តរបស់យើង និងប្រឆាំងនឹងប្រជារាស្រ្តនៃប្រទេសជិតខាង»។
បរិបទនៃសង្គ្រាមត្រជាក់
វោហារសាស្រ្តនៃពួកបដិវត្តន៍ ដែលត្រូវបានយកមកប្រើប្រាស់នៅក្នុងសវនាការ បានស្តែងចេញអោយឃើញនូវបរិបទនៃសង្គ្រាមត្រជាក់ និងការផ្តាច់សម្ព័ន្ធរវាងរដ្ឋាភិបាលក្រុងប៉េកាំងនិងរដ្ឋាភិបាលក្រុងម៉ូស្កូ ចាប់តាំងពីដើមឆ្នាំ១៩៦០មក។ នៅក្នុងអតីតឥណ្ឌូចិនបារាំង ប្រទេសវៀតណាម និងប្រទេសឡាវ គឺជាប្រទេសដែលមាននិន្នាការគាំទ្រសូវៀត ខណៈពេលដែលប្រទេសចិនពឹងផ្អែកទៅលើរបបគ្រប់គ្រងខ្មែរក្រហម។ នៅពេលវៀតណាមចូលក្នុងប្រទេសកម្ពុជា និងបានកំចាត់អំណាចខ្មែរក្រហម នៅដើមខែមករា ឆ្នាំ១៩៧៩មក ព្រឹត្តិការណ៍នេះបានបង្កើតអោយមានការវាយប្រហារដ៏ខ្លាំងក្លាយមួយពីសំណាក់ជនជាតិចិន នៅភាគខាងជើងប្រទេសវៀតណាម នៅខែបន្ទាប់។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ប្រទេសចិននៅតែបន្តផ្គត់ផ្គង់អាវុធដល់ «ឧទ្ទាម» ខ្មែរក្រហម។
សហរដ្ឋអាមេរិក ប្រទេសចិន និងសម្ព័ន្ធមិត្តរបស់ពួកគេបានថ្កោលទោស «ការផ្លាស់ប្តូររបបនេះ មួយផ្នែកដោយសារមានអន្តរាគមន៍ជ្រាតជ្រែងពីបរទេស» ហើយមួយផ្នែកទៀត ដោយសារសហភាពសូវៀត។ សាធារណៈរដ្ឋប្រជាមានិតកម្ពុជាថ្មីមិនត្រូវបានទទួលស្គាល់ដោយ «បណ្តាប្រទេសលោកសេរី»នោះទេ ពោលគឺរបបខ្មែរក្រហមនៅតែត្រូវបានទទួលស្គាល់ និងនៅតែជាតំណាងប្រទេសកម្ពុជាស្របច្បាប់នៅអង្គការសហប្រជាជាតិ ក្នុងអំឡុងរយៈពេល១៤ក្រោយមកទៀត។
|
|
α’ααααααααααα-តើសាលាក្តីខ្មែរក្រហមអាចជំនុំជម្រះអៀង សារីបានដែររឺទេ? (០១-០៧-២០០៨)
-ជីវប្រវត្តិរបស់អៀង សារី អ្នកឱកាសនិយមបាតដៃ ប្រឡាក់ឈាម (២៥-០៦-២០០៨)
-ការបោសសម្អាតព្រះពុទ្ធសាសនា របស់ពួកខ្មែរក្រហម (០៤-០៦-២០០៨)
ឆ្នាំ១៩៧៩ : ការសង្ខេបបទចោទប្រកាន់ប្រឆាំងប៉ុល ពត និងអៀង សារី
«ប៉ុល ពត - អៀង សារី និងបក្សពួកត្រូវចោទប្រកាន់ពីបទឧក្រិដ្ឋដូចតទៅ ៖
១-ការរៀបចំដោយចេតនានូវផែនការសម្លាប់រង្គាលកាន់តែព្រៃផ្សៃឡើងប្រឆាំងនឹង ប្រជាជនគ្រប់ស្រទាប់វណ្ណៈ ។
២-ការជម្លៀសទាំងបង្ខំ និងភ្លាមៗចេញពីទីក្រុង និងការផ្លាស់ទីលំនៅរបស់ប្រជាជនទៅជនបទ ដែលបណ្តាលឲ្យមានអ្នកស្លាប់យ៉ាងច្រើន។
៣-រៀបចំរបបគាបសង្កត់ និងការបង្ខំនៅក្នុងឃុំប្រជាជន។ ប្រជាជនត្រូវបង្ខំអោយធ្វើការរហូតបាក់កម្លាំង រស់នៅក្នុងស្ថានភាពជាទាសភាព ហើយមានលក្ខខណ្ឌជីវិតដែលនាំដល់ការប៉ះពាល់ដល់រាងកាយ និងសតិបញ្ញា។
៤-ការបំផ្លាញរាល់ទំនាក់ទំនង ការបំបាត់សេរីភាពក្នុងការគិតពិចារណា ការប្រែក្លាយមនុស្សទៅជាទាសករឯកោដែលមានទំនាក់ទំនងតែមួយគត់ គឺភាពនៅចំណុះរបស់អង្គការ។
៥-ការលុបបំបាត់ព្រះសង្ឃ សាសនា និងជំនឿផ្សេងៗ ការលុបបំបាត់បញ្ញវ័ន្ត។ ការបំផ្លាញសាសនា និងវប្បធម៌ជាតិ។
៦-ការសម្លាប់រង្គាលកុមារ ការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញនិងការបង្វិលខួរក្បាលមនុស្សជំទង់ ដើម្បីប្រែក្លាយពួកគេអោយទៅជាអ្នកធ្វើទារុណកម្មបាត់បង់ភាពជាមនុស្ស។
៧-វិច្ឆេទកម្មសេដ្ឋកិច្ចជាតិជំរុញអោយប្រជាជនធ្លាក់ក្នុងគ្រោះទុរ្ភឹក្ស»។
ជីវពណ៌នាយ៉ាងខ្លីពីរបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ
នៅក្នុងសន្និសីទលើកទី៥របស់ពុទ្ធសាសនិកអាស៊ីដើម្បីសន្តិភាព នៅខែមិថុនា ១៩៧៩ គណៈប្រតិភូនៃសមាគមពុទ្ធសាសនិកដើម្បីស្រោចស្រង់ជាតិ បានពិពណ៌នា«របបឃោរឃៅដែលនាំអោយមានការប្រល័យពូជសាសន៍មិនធ្លាប់មាននៅក្នុងប្រវត្តិសាស្រ្តជាតិយើង»ដូចតទៅ ៖
«កសិករ និងអ្នកក្រុងត្រូវបង្ខាំងនៅក្នុងជំរំប្រមូលផ្តុំ ហើយត្រូវគេបង្ខំអោយធ្វើការរហូតដល់បាក់កម្លាំងឬស្លាប់ដោយសារការស្រេកឃ្លាន ភាពរងា ឬការអស់កម្លាំង។ បញ្ញវ័ន្ត អ្នកបច្ចេកទេស អ្នកនិពន្ធ សិល្បករត្រូវគេប្រមាថ និងសម្លាប់ចោលយ៉ាងសន្ធឹកសន្ធាប់។ សាលារៀនត្រូវបានប្រែក្លាយទៅជាកន្លែងឃុំឃាំង ធ្វើទារុណកម្មឬសម្លាប់ , មន្ទីរពេទ្យនិងកន្លែងវប្បធម៌ត្រូវបំផ្លាញ, ការហាមមិនអោយគោរពព្រះពុទ្ធសាសនា[...] ,ព្រះសង្ឃត្រូវគេចាប់សម្រាតស្បង់ហើយត្រូវគេដាក់ទណ្ឌកម |
