αžαŸ’αž„αŸƒ αžŸαž»αž€αŸ’αžš 05 αž’αŸ’αž“αžΌ 2008
αž˜αŸ‰αŸ„αž„ 07:38 (αž—αŸ’αž“αŸ†αž–αŸαž‰)
Advertisement
កាសែតគឺជាវ៉ិបសាយព័ត៌មានឯករាជ្យដែលចេញផ្សាយ ប្រចាំថ្ងៃជាភាសាបារាំង និង ខ្មែរស្តីអំពីប្រទេស កម្ពុជានិងប្រជាជនកម្ពុជានៅក្រៅប្រទេស ។

ទិនានុលេខន៍

Photo Phnom Penh (festival)
 → αž’αŸ’αž“αžΌ  29 @08:00 - :0200:
"Where elephants weep" (opιra-rock khmer)
 → αž’αŸ’αž“αžΌ  05 @06:30 - :0830:
Danses Apsara
 → αž’αŸ’αž“αžΌ  05 @07:00 - :0800:
Marchι aux puces @ Friends
 → αž’αŸ’αž“αžΌ  06 @08:00 - :1200:
La mιthode Honda (business conference)
 → αž’αŸ’αž“αžΌ  06 @08:30 - :1130:

ទទួលព័ត៌មានតាម​អ៊ីមែល

សូមលោកអ្នកទទួលអត្ថបទថ្មីៗ

តាមរយៈទូរសាអេឡិចត្រូនិច 

Advertisement
ក្រុមហ៊ុនឯកជនមិនទាន់រៀបចំមន្ទីរប្រល័យពូជសាសន៍ "វាលពិឃាត"នៅឡើយនោះទេ
αžŠαŸ„αž™ ឈាង បុប្ផា   
Convertir en PDF Version imprimable SuggΓ©rer par mail
21-05-2008

Image

ជើងឯក ភ្នំពេញ ១៦ មករា ២០០៨ អដ្ឋិធាតុនៅក្នុងរណ្តៅនៃវាលពិឃាត

© John Vink / Magnum

នៅពេល​ដែល​ការ​លក់​សំបុត្រ​ចូល​ទស្សនា​រមណីយដ្ឋាន​ប្រាសាទ​អង្គរ​ ត្រូវបាន​ប្រគល់​ទៅអោយ​ក្រុមហ៊ុន​បរទេស​ជា​អ្នកគ្រប់គ្រង បញ្ហា​ជ្រួល​ច្របល់​ជាច្រើន​​បាន​កើត​មាន​ឡើង​។ ការ​រិះគន់​រិត​តែ​​​ខ្លាំងក្លា​ជាង​មុន​ ខណៈពេល​ដែល​សាលាក្រុង​ភ្នំពេញ បាន​ប្រគល់​សិទ្ធិ​គ្រប់​គ្រងមជ្ឈមណ្ឌល​​​​ប្រល័យ​ពូជ​សាសន៍​​​ជើង​ឯក ទៅអោយ​ក្រុម​ហ៊ុន​ជប៉ុនមួយ ឈ្មោះJC Royal កាល​ពីឆ្នាំ​២០០៥​។ នៅក្នុង​សេចក្តីប្រកាស​មួយរបស់​ខ្លួន​ ទីស្តីការ​គណៈរដ្ឋមន្ត្រី បាន​និយាយ​​ការពារ​ខ្លួន​ ដើម្បី​ធ្វើ​អោយ​មតិ​​​រិះគន់​គម្រោង​នេះ​ស្ងប់​ស្ងាត់ទៅវិញ យ៉ាង​ដូច្នោះ​ថា​​ សម្បទាន​រយៈពេល​៣០ឆ្នាំនេះ​មិនត្រូវ​បាន​ចាត់ទុក​ជា​​ ​«ឯក​ជន​ភាវូបនីយ​កម្ម​» នោះ​​ទេ។​ បីឆ្នាំក្រោយមក គេ​មិនសូវ​ឃើញ​មាន​ការប្រែប្រួល​នៅ​រមណីយដ្ឋាន​​​ ​​​នេះ​ទាល់​តែសោះ។ 

 

នៅច្រកចូល​ក្នុង​សារមន្ទីរ​ «វាលពិឃាត» ដែល​ស្ថិត​នៅភាគ​ខាង​ត្បូង​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ​ចម្ងាយ​ប្រមាណ​១០គីឡូម៉ែត្រ​ គេ​ឃើញ​មាន​ផ្ទាំង​គម្រោង​អភិវឌ្ឍន៍ ​ ​ដ៏ធំមួយ​ បោះបង្គោល​នៅ​​ត្រង់​កន្លែង​ចត​រថយន្ត ដែល​កាល​ពីមុន​ ត្រង់​កន្លែង​នេះ គឺជា​វាល​ស្រែ។​ សារមន្ទីរមួយ​ កន្លែង​សម្រាក​​សម្រាប់​ភ្ញៀវ​ទេសចរ បង្គន់​អនាម័យ កន្លែង​លក់​សំបុត្រ​ នៅ​មិនទាន់​ត្រូវ​បាន​សាងសង់​នៅឡើយ​នោះទេ រហូត​មកទល់​សព្វថ្ងៃនេះ ខណៈពេល​ដែល​ការ​គ្រប់​គ្រង​តំបន់​ប្រវត្តិសាស្រ្ត​របស់​ ក្រុមហ៊ុន​JC Royal ជិត​មាន​រយៈពេល​បីឆ្នាំ​ទៅហើយ គឺ​នៅ​សល់​​តែ​ពីថ្ងៃទៀត​ប៉ុណ្ណោះ។ ប៉ុន្តែ លើក​លែង​ការ​ធ្វើរបង​ពីបេតុង​ចេញ ដែល​ហាក់​បង្ហាញ​ថា​តំបន់​នេះ​មាន​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​ថ្នាក់​​​​​គ្រប់​គ្រង​​មួយ។

ទេសចរ​នៅតែ​មាន​ចំនួន​ច្រើន​
ចំនួន​អ្នក​ទេសចរ​​ចេះ​តែបន្ត​​កើន​ឡើង ជារៀង​រាល់​ឆ្នាំ។ លោក​ ជួរ​ សុខទី​ អ្នក​ទទួលខុស​ត្រូវ​រមណីដ្ឋាន​របស់​ក្រុម​ហ៊ុន JC Royal បាន​អោយដឹងថា ភ្ញៀវ​ទេសចរ​ប្រមាណ​ពី​៣០០ ទៅ​៧០០ នាក់ បាន​ចូល​មក​ទស្សនា​សារមន្ទីរនេះ​ ទៅតាម​រដូវ​នីមួយៗ ដោយ​តម្រូវ​អោយ​បង់​ថ្លៃចូល​ទស្សនា​សម្រាប់ជន​បរទេស និង​អាណិកជនខ្មែរ​។ លោក​បាន​បន្ថែម​ថា ចំនួន​​ដ៏ច្រើន​សន្ធឹក​សន្ធាប់នេះ​​​អាច​បណ្តាល​​មក​ពី​ការ​បង្កើត​តុលាការ​កាត់ទោស​អតីត​មេដឹក​នាំ​ខ្មែរ​ក្រហម និង​ដោយ​សារ​តែ​ផ្លូវ​ចូលមក​​កាន់​តំបន់​នេះ​មានសភា​ព​ល្អ​ប្រសើរ​។

គម្រោង​ការសាង​សង់​សារមន្ទីរ​
ការងារសាង​សង់​​សារម​ន្ទីរ​មួយដែល​គេ​ប្រកាស​តាំង​ពីយូរណាស់​មក​ហើយ​ ស្ថិត​នៅ​​​ក្បែរ​​ខ្លោង​ទ្វារ បាន​ចាប់ផ្តើម​នៅដើម​ខែ​ឧសភា និង​ត្រូវ​ចំណាយ​ថវិកា​អស់​១០០ ០០០ដុល្លារ។ លោក ជួរ​ សុខទី​ បាន​បញ្ជាក់​ថា ភាព​​យឺតយ៉ាវ​នេះ​គឺ​បណ្តាល​មកពី​ការ​ធ្វើ​ប្លង់​សុរិយោដី ដែល​ពុំ​ធ្លាប់ធ្វើ​ពីមុន​មក ហើយប្រសិនជា​គ្មាន​​ប្លង់​សុរិយោដីនេះ ការ​សាង​សង់​នឹង​មិនត្រូវ​បាន​អនុញ្ញាតិ​ឡើយ​។ លោក​បាន​​រាយការណ៍​ថា នៅពេល​ដែលសារមន្ទីរ​ចាប់​ផ្តើម​បើក​ដំណើរ​ការ​ តម្លៃ​​​សំ​បុត្រ​ត្រូវ​ឡើងថ្លៃ​​មកត្រឹម​៣ដុល្លារ ដើម្បី​ធ្វើ​អោយ​​ថវិកា​មាន​តុល្យភាព​​ ដោយ​​​កាល​ពីមុននេះ សំបុត្រ​ចូលទស្សនា​បាន​កើនឡើង​រួច​ម្តង​ហើយ ​ពី​២០០០រៀល ដល់​ ២​ដុល្លារ។ លោក​បាន​បែង​ចែក​រមណីដ្ឋាន​ជា​ពីរ​ផ្នែក គឺកន្លែង​តម្កល់​ឆ្អឹងសម្រាប់​ធ្វើ​ការ​អភិរក្ស​​ និង​តំបន់​អភិវឌ្ឍន៍​។ នៅក្នុង​រណ្តៅ​សាក​សព​​ គេមានគម្រោង​​​គ្រាន់តែ​ចាក់​បេតុ​ង​ជុំវិញ ដើម្បី​​ការពារ​កុំ​អោយ​បាត់​បង់​ឆ្អឹងស្លាក​ស្នាម​ ដោយសារ​ការ​ហូរ​ច្រោះ​ទឹក​។

អត្ថប្រយោជន៍​ ដែលវិនិយោគ​​​ទៅលើ​អាហារូបករណ៍​នៃការ​សិក្សា​
ក្រុមហ៊ុន JC Royal ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង ដើម្បី​ធានា​​ដល់​​ដំណើរ​ការបន្ត​​របស់មូល​និធិ​​​ក្រៅ​រដ្ឋាភិបាល​មួយឈ្មោះ Sun Fundដែលត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​កាល​ពីឆ្នាំ​២០០២ ដោយ​សម្តេច​ហ៊ុន សែន សម្រាប់វិស័យ​អប់រំនៅកម្ពុជា។ គេ​រំពឹង​ទុក​ថា​ក្រុមហ៊ុន​សម្បទាន​មួយ​នេះ​អាច​ផ្តល់​អត្ថប្រយោជន៍​មួយផ្នែក​ដល់​Sun Fund​ ។ រហូត​មកដល់​សព្វថ្ងៃនេះ Sun Fund បាន​ផ្តល់​អាហារូបករណ៍​​ដល់​និស្សិត​ចំនួន​១៥០​ នាក់​ ដែល​ជួប​ប្រទះ​បញ្ហា​ខ្វះខាត​​ ​អោយ​សិក្សា​នៅ​​សាកលវិទ្យាល័យនៃ​​ប្រទេសកម្ពុជា​ និង​២នាក់​នៅ​ប្រទេស​​ជប៉ុន (លើស​ពីពីរ​សាកល​វិទ្យាល័យ)។ អ្នក​ទទួលបានអាហារូបករណ៍ម្នាក់​ៗ ទទួល​បាន​ប្រាក់​ចំនួន​៣៨០ដុល្លារ សម្រាប់បង់​ថ្លៃ​សាលា​ និង​ប្រាក់​បៀវត្ស​ប្រចាំខែចំនួន​ ៥ម៉ឺន​រៀល  រឺ១​០ម៉ឺន​រៀល​។ យោង​ទៅ​តាម​ខ្លឹម​សារ​នៃកិច្ច​សន្យា​ ក្រុមហ៊ុន JC Royal ត្រូវ​តែ​ផ្តល់​ប្រាក់​ប្រចាំឆ្នាំ​ចំនួន​មួយ​ម៉ឺន​ប្រាំពាន់​​ដុល្លារ ទៅអោយ​សាលាក្រុង​ភ្នំពេញ និង​ ពន្ធ​បន្ថែម​១០%  ដល់ថវិកា​រដ្ឋ។

ការ​ងារដើម្បី​​ផល​ប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន?
ក្រុមហ៊ុន JC Royal ទទួល​ខុសត្រូវ​ប្រាក់បៀវត្ស​បុគ្គលិក​ចំនួន​៣០នាក់ (ដែល​មួយ​ចំនួន​ទទួល​បាន​២០ម៉ឺន​រៀល​ក្នុង​មួយខែ) និង​កិច្ច​អភិវឌ្ឍន៍​តំបន់​រមណីយដ្ឋាន​។ ប៉ុន្តែ លោក ជួរ​ សុខទី​បាន​សង្កត់​ធ្ងន់​ថា ក្រុមហ៊ុន​ត្រូវ​ផ្គត់ផ្គង់​ថ្លៃ​សិក្សា​ដល់​និស្សិត​កម្ពុជា​ ជា​អាទិភាព។ «ទាំងនេះ​ហើយ​អាច​បញ្ជាក់បាន​ថា តើ​មូលហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ការងារ​ជួសជុល​នេះ​មានភាព​យឺត​យ៉ាវ ជាង​កាល​កំណត់​ទុក? ព្រោះថា​យើង​គិត​ដល់​និស្សិត​ជា​កត្តា​ចំបង​​។»​លោក​បាន​និយាយការពារ​ខ្លួន​ថា «ព្រលឹង​អ្នក​ស្លាប់​នៅ​ជើង​ឯក​អាច​រស់​នៅក្នុង​ភាព​ស្ងប់​ស្ងាត់​ ព្រោះ​ក្រុមហ៊ុន​របស់​យើង​មិនបាន​​ទាញ​យក​ផល​ប្រយោជន៍​ផ្ទាល់​ខ្លួន​ពី​ការ​រង​គ្រោះ​របស់ពួកគេនោះទេ តែ​ដើម្បីបុព្វហេតុ​​​ដ៏​ត្រឹមត្រូវមួយ​​»។

ភាព​មិនសប្បាយ​ចិត្ត​នៅតែ​បន្ត​កើត​មាន​
ប្រជាជន​កម្ពុជា​ជាច្រើន​នៅតែ​មិន​ពេញចិត្ត​ដែល​ការគ្រប់​គ្រង​មន្ទីរ​ប្រល័យ​ពូជសាសន៍​​​នេះ​ត្រូវ​ប្រគល់​ទៅអោយក្រុម​ហ៊ុន​ឯកជន​។ ពួកគេ​វាយតម្លៃ​ថា «នេះ​គឺជា​ការ​ធ្វើ​ជំនួញ​នៅលើ​ខ្នង​មនុស្ស​ស្លាប់»។ ​លោក​ឆាង យុ ប្រធាន​មជ្ឈមណ្ឌល​ឯកសារ​កម្ពុជា ដែល​ប្រឆាំង​នឹង​គម្រោង​ការវិនិយោគ​នេះ​យ៉ាង​ដាច់ណាត់​​​តាំងពី​ដំបូង​មក បានបញ្ជាក់ថា « ​ការងារ​រយៈពេល​បីឆ្នាំ​របស់​ក្រុមហ៊ុន​​នេះ​មិន​មាន​លទ្ធផល​អ្វីច្រើន​ ក្រៅអំពី​ប្រាក់​ចំណេញ​ដែល​ទទួល​បាននោះទេ។​» លោក​ប្រធានបាន​បញ្ចេញ​មតិ​យោបល់​ថា​​​«ខ្ញុំ​មិនគិត​ថា​គេ​ត្រូវ​ការ​ «ជួសជុស​កែលំអ​»​តំបន់​ជើង​ឯក​នេះ​​ឡើងវិញ​​នោះទេ ប៉ុន្តែ ការ​បោះពុម្ព​កូន​សៀវភៅ​ព័ត៌មាន​ ដែល​ស៊ីជម្រៅ​និង​ឆ្លុះបញ្ចាំ​ងពីការ​ងារ​ស្រាវជ្រាវ​លើ​ប្រធាន​បទ​នេះ សម្រាប់ទេសចរ គឺ​ជា​រឿង​ចាំបាច់​។ ក្រុមហ៊ុន​ចំណេញ​ប្រាក់​​​ប្រមាណ​៦០០០០០ដុល្លារ​ក្នុង៣​​ឆ្នាំ​។ ជាមួយ​នឹង​​ទឹក​ប្រាក់​នេះ​ ក្រុមហ៊ុន​អាចបង់​ថ្លៃ​សិក្សា​ថ្នាក់អនុបណ្ឌិត​នៅ​សហរដ្ឋអាមេរិក រឺ​ប្រទេស​ជប៉ុន បាន​យ៉ាង​ហោច​ណាស់​​ចំនួន​១០នាក់​។ »


អ្នក​លក់សំបុត្រ​ម្នាក់​ជឿជាក់​ថា ការ​បោះពុម្ព​ខិតប័ណ្ណមិនស្ថិតនៅក្នុង​របៀប​វារៈ​នោះទេ។​ គាត់​មានប្រសាសន៍​ការពារ​ខ្លួន​ថា​«វា​ថ្លៃពេក»។ ផ្ទុយទៅវិញ​ គាត់​គ្រាន់​តែអាច​ចែក​ខិត​ប័ណ្ណ​​​ទាក់ទង​នឹង​ការ​ប្រឆាំង​ការ​ជួញ​ដូរ​មនុស្ស​ ទៅភ្ញៀវ​ទេសចរ​ប៉ុណ្ណោះ​។ បុគ្គលិក​ក្រុម​ហ៊ុន​បានបញ្ជាក់​ថា​ «ការ​បោះពុម្ព​ខិត​ប័ណ្ណ​ចំនួ​ន​​១២០ ០០០ច្បាប់ ត្រូវ​ចំណាយ​អស់ប្រាក់​១០ ០០០ដុល្លារ ហើយ​មិនមាន​ទៀត​ទេ សម្រាប់​ចែកជូន​អ្នក​ទេសចរ​!»


ម្យ៉ាង​វិញទៀត លោក ឆាង យុ   ដែល​​បាន​ធ្វើ​ការជំទាស់​តាំងពីយូរណាស់​មក​ហើយ ដើម្បី​ការពារ​ការចង​ចាំ​សោកនាដកម្ម​ដ៏សែន​ចុកចាប់​នៃរបប​ខ្មែរ​ក្រហម ​បាន​សំណូមពរ​​អោយ​ចាប់ផ្តើម​ការងារ​ជាបន្ទាន់ «មុន​នឹង​រដូវ​វស្សា​មកដល់» ដើម្បី​រារាំង​ទប់ទឹក​កុំ​អោយ​មក​បំផ្លាញ​រណ្តៅ។ យ៉ាងណាមិញ លោក​ក៏បាន​ប្រឆាំង​​ផង​ដែរ ចំពោះ​​ការ​បង្កើត​សាល​បញ្ជំាង​កុន​ឯកសារ​ (Projection) ដែល​បានគ្រោង​ទុក​នៅក្នុង​គម្រោង​អភិវឌ្ឍន៍​រ​បស់​ក្រុមហ៊ុន​JC Royal ហើយ​បើតាមគំនិត​យោបល់​របស់លោក សកម្មភាពនេះ​​​មិនមាន​លក្ខណៈ​សម​រម្យនោះទេ។ «អ្នក​ទេសចរ​ត្រូវ​តែ​ចូល​មកទស្សនា​រមណីយដ្ឋាន​នេះ​ក្នុង​សភាព​ស្ងប់ស្ងាត់​។ តែ​គោល​បំណង​អភិវឌ្ឍន៍នេះ​អាច​រំខាន​ដល់ភាពស្ងប់ស្ងាត់​បាន។ ប្រសិនជា​អ្នក​ទេសចរ​​​ចង់មើល​កម្រងឯកសារ​ស្តីពីរបប​ខ្មែរក្រហម រឺចង់​ទិញ​វត្ថុ​អនុស្សាវរីយ៍ គេគួរ​តែ​ទៅស្វែ​ងរក​នៅភ្នំពេញ មិនមែន​នៅត្រង់កន្លែង​រក្សា​អដ្ឋធាតុ​​នេះ​ទេ។ »

αž’αžαŸ’αžαž”αž‘αž”αž“αŸ’αžαŸ‚αž˜

គម្រោងសាងសង់ដ៏មហាអស្ចារ្យមួយត្រូវបាន ច្រានចោល
ក្រុម​ហ៊ុន JC Royal បានអោយ​ក្រុមហ៊ុន​ឯកជន​មួយឈ្មោះ« Galerie d’Architecture »គូរប្លង់រៀប​ចំ​តំបន់​ជើង​ឯក​។ ក្នុងរយៈពេល៣ខែ ក្រុមការងារជនជាតិ​កម្ពុជាក៏បានបញ្ចប់សំណាកដើម នោះគឺជា​សំណង់រាងបួនជ្រុងពណ៌សស្គុស ព័ទ្ធជុំវិញ​ដោយលួសបន្លា។ សំណង់នេះគឺមាន​អត្ថន័យ​ប្រៀបប្រដូចប្លុកពីរដែលមានភាពផ្ទុយគ្នា គឺ​កុម្មុយនិស្តនិងលោកសេរី។ លោកឯក រិទ្ធី នាយកក្រុមហ៊ុនគូរប្លង់ខាងលើ ពន្យល់ថា៖ «ខាងកុម្មុយនិស្តគឺប្រើសម្ភារៈថោកៗ រីឯពិភព​ខាង​លោកសេរី ជាអ្នកមាន ប្រើ​សម្ភារៈ​ប្រណីតៗ»។


ស្ថាបត្យករខាង​លើ​ពន្យល់ថា នៅក្នុង​សារមន្ទីរ​នេះ អ្នកទស្សនានឹងត្រូវនាំផ្លូវដោយឧបករណ៍​ស្តាប់សំឡេង។ លោកបានគ្រោងរៀបចំអោយ​អ្នកទស្សនាឆ្លងកាត់តាមផ្លូវដើរតូចចង្អៀតមួយ​ដែល​មានទទឹងប្រវែង៨០ស.ម «ដើម្បីធ្វើអោយពួកគេមានមនោសញ្ចេតនា​ពិបាកចិត្ត និងថប់ដង្ហើម» ហើយផ្លូវនេះ​នឹងនាំ​ឆ្ពោះទៅកាន់រណ្តៅមួយដែលមានជម្រៅ​៣ម៨ដ.ម និង២០ម.ម តំណាង​អោយ​រយៈពេល​នៃរបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ (៣ឆ្នាំ៨ខែ និង២០ថ្ងៃ)។ បើតាមគំនូស​ផ្លូវ​នេះ អ្នកទស្សនានឹងបានទៅជួបចេតិយកញ្ចក់មួយ​ដែលគេតម្កល់ឆ្អឹងលលាដ៍ក្បាលជនរងគ្រោះ។


គម្រោងសាងសង់នេះត្រូវបានសាលាក្រុង​ភ្នំពេញ​ច្រានចោល ដោយមូលហេតុថា វាមិន​គោរព​តាមប្រពៃណីស្ថាបត្យកម្មខ្មែរ។ សាលាក្រុងបានស្នើអោយក្រុមហ៊ុនគូរប្លង់ ដាក់​បន្ថែម​ដំបូលក្បឿងប្រពៃណី។ ប៉ុន្តែ ក្រុមហ៊ុន​បាន​បដិសេធមិនធ្វើការផ្លាស់ប្តូរអ្វីសោះឡើយ​នៅក្នុងប្លង់របស់ខ្លួនដើម្បីរក្សាស្នាដៃការងារ​របស់ពួកគេ។ ហេតុនេះ គម្រោងដើមរបស់​ក្រុមហ៊ុន​JC Royal ដែលមិនសូវមាន លក្ខណៈប្លែក​ណាស់ណានេះ នឹងត្រូវគេ​យក​មក​​អនុវត្តឡើងវិញ។



មជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវអំពើប្រល័យពូជ​សាសន៍​ស្ថិត​នៅក្នុងគម្រោងរបស់មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារ​កម្ពុជា

ចាប់តាំងពីឆ្នាំ១៩៩៩​មជ្ឈមណ្ឌល​ឯកសារ កម្ពុជាបានរិះរកគំនិតដើម្បីបង្កើតអោយមាន​មជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវអចិន្រៃ្តយ៍សម្រាប់កា​អប់រំ ដើម្បីទប់ស្កាត់អំពើប្រល័យពូជសាសន៍​ក្នុង​តំបន់អាស៊ី។គម្រោងនឹងត្រូវធ្វើអោយ​ចេញ​រូប​រាងក្នុង ពេលឆាប់ៗនេះ។​ការដ្ឋានសាង​សង់នឹង​ចាប់ផ្តើម​នៅដើមឆ្នាំ២០០៩​ខាងមុខនេះ​ជាមួយនឹងថវិកាពីរលានដុល្លារនៅលើផ្ទៃដី​ទំហំ៥៦០០មែត្រការ៉េនៅលើដីដែលជា​អតីត​គុក​បឹងត្របែកក្នុងរបបខ្មែរក្រហម ដែលស្ថិត​នៅភាគខាងត្បូងនៃទីក្រុងភ្នំពេញ។


និស្សិត​នៅថ្នាក់​ឧត្តមសិក្សាអាចចូលរួមរៀនមុខវិជ្ជា​ប្រល័យពូជសាសន៍ដែលជាមុខវិជ្ជាបន្ថែមក្នុង កម្មវិធីសិក្សា​នៅមហា​វិទ្យាល័យ​របស់ពួក​គេ។​និស្សិត​អាចជ្រើសរើសរៀនមុខវិជា្ជថ្មីនេះនៅ​មជ្ឈមណ្ឌលប្រសិនបើពួកគេចាប់អារម្មណ៍។​លោកឆាង យុបាននិយាយលម្អិតថា នៅក្នុងក្របខណ័្ឌ​ការស្រាវជ្រាវគេនឹង​សិក្សាអំពី​ផលប៉ះពាល់លើប្រជាជនកម្ពុជាក្រោយការ​កាត់​ទោសអតីតមេដឹកនាំខ្មែរក្រហម។នាយកមជ្ឈ​មណ្ឌលឯកសារ កម្ពុជាបាន​ធ្ងើការ​ពន្យល់​ថា«យើង​នឹងសិក្សាលើការជួសជុលផ្លូវ​ចិត្ត​សម្រាប់ប្រជាជនដែលរងគ្រោះក្នុងរបបខ្មែរ​ក្រហម បន្ទាប់ពីការបង្កើត តុលាការ​ខ្មែរ​ក្រហម។​យើងនឹងពង្រីកគម្រោងរបស់យើង​នៅក្នុងអាស៊ីអាគ្នេយ៍។យើងនឹងបង្កើតផង​ដែរនូវទស្សនីយភាពសិល្បៈដោយយោង​ទៅ​តាម​ឯកសាររបស់ពួកខ្មែរក្រហម។ យើង​ប្រើប្រាស់សិល្បៈដើម្បីធ្វើការអប់រំ។​យើង​នឹង​រៀប​ចំផងដែរនូវដំណើរ​ទស្សនកិច្ច​ទៅកាន់​រមណីយដ្ឋានដែលមានអំពើប្រល័យពូជសាសន៍​នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។»
មជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវថ្មីនឹងត្រូវការបុគ្គលិក​តែ២៥នាក់សម្រាប់សម្របសម្រួលការងារ​ជាមួយបុគ្គលិករបស់ដៃគូរបស់មជ្ឈមណ្ឌល​ដែលក្នុងនោះមានសាលារៀនចំនួន២២ក្នុង​ប្រទេស។