|
ទទួលព័ត៌មានតាមអីមែល
សូមលោកអ្នកទទួលអត្ថបទថ្មីៗ តាមរយៈទូរសាអេឡិចត្រូនិច
|
| ការរីកដុះដាលវិស័យសំណង់ ប្រឈមមុខនឹងកង្វះកម្លាំងពលកម្ម |
| ααα រស់ ឌីណា | | | 24-06-2008 |  ©
បន្ទាយស្រី (សៀមរាប) ថ្ងៃទី៩ កុម្ភៈ ២០០៥ ជាងសំណង់នៅការដ្ឋានសាងសង់សាលារៀន John Vink / Magnum យោងតាមលោកបណ្ឌិត កង ចាន់ដារ៉ារ័ត្ន ប្រធានវិទ្យាស្ថានសិក្សាអភិវឌ្ឍន៍កម្ពុជា វិស័យសំណង់អគារមានសន្ទុះយ៉ាងខ្លាំងក្លា ដែលមិនធ្លាប់មានពីមុនមក ហើយវិស័យនេះបានចូលរួមចំណែកនៅក្នុងGDP (ផលិតផលជាតិសរុប)នៃប្រទេសកម្ពុជា ជិត១០% ។ យោងតាមរបាយការណ៍បូកសរុបការងារមួយរបស់ក្រសួងរៀបចំដែនដី នគររោបនីយកម្មនិងសំណង់ ដែលចេញផ្សាយជាសាធារណៈនៅចុងខែឧសភា ឆ្នាំ២០០៨ ការវិនិយោគទៅលើវិស័យនេះនៅឆ្នាំ២០០៧ បានកើនឡើងពី៣,២ កោដិ៍ដុល្លារ ទល់នឹង១,២កោដិ៍ដុល្លារ កាលពីឆ្នាំកន្លងទៅ។ សំណង់អគារនៅកម្ពុជា បានផ្តល់ឱកាសការងារដល់កម្មករនិងអ្នកបច្ចេកទេស ចំនួនពី៣៤០០០ ដល់៤០ ០០០នាក់។ តួលេខនេះបានធ្វើអោយសហជីពសំណង់មានការសប្បាយរីករាយ។ សហជីពបានអោយដឹងថាកម្មករចំនួន១សែននាក់ កំពុងធ្វើការនៅក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ។ ការដ្ឋានសំណង់នាទីក្រុងភ្នំពេញបានរីកដុះដាលដូចផ្សិត ក៏ដូចជានៅតាមបណ្តាខេត្តក្រុងនានាផងដែរ។ ប៉ុន្តែ នៅតាមការដ្ឋាននីមួយៗ គេបែរជាត្អូញត្អែរថា មានការខ្វះខាតកម្លាំងកម្មករយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់។
ការស្វែងរកកម្មករទាំងគ្មានក្តីសង្ឃឹម
លោក ណេត នួន អ្នកម៉ៅការសំណង់ម្នាក់បានពន្យល់ទាំងអស់សង្ឃឹមថា កាលពីខែមុនគាត់បានសម្រេចចិត្តហៅប្អូនប្រុសទាំងពីររបស់គាត់ ដែលមានអាយុ១៥ឆ្នាំ និង១៨ឆ្នាំ ពីភូមិកំណើត នាខេត្តព្រៃវែង ដើម្បីមកជួយធ្វើការងាររបស់គាត់ ដោយសារតែបញ្ហារកកម្មករមិនបាន។ លោកត្អូញត្អែរថា « នេះគឺជាដំណោះស្រាយតែមួយគត់សម្រាប់ខ្ញុំ ព្រោះថាខ្ញុំមិនអាចរកកម្មករ ដើម្បីបង្ហើយការងារនៅក្នុងការដ្ឋានមួយ អោយចប់រួចរាល់បានឡើយ...។ សព្វថ្ងៃនេះ កម្មករបានទាមទារប្រាក់ឈ្នួលខ្ពស់ ដោយសារតែជួបប្រទះបញ្ហាអតិផរណា។ បញ្ហានេះកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរឡើងៗ ហើយនៅទីបញ្ចប់ ខ្ញុំមិនបានចំណេញអ្វីទាំងអស់»។
លោក រស់ សារ៉េត មេការដ្ឋានបីកន្លែងនៅទីក្រុងភ្នំពេញ ក៏មានមតិយោបល់ដូចគ្នានេះផងដែរ។ ក្រោយពីបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មីបានបញ្ចប់ លោកជួបនូវបញ្ហាខ្វះខាតកម្លាំងកម្មករ។ ក្រុមការងារសំណង់របស់គាត់ លែងមកធ្វើការសឹងតែអស់ពាក់កណ្តាលទៅហើយ។ លោកសំដែងការសោកស្តាយថា «ដោយសារតែមិនចង់ផ្អាកដំណើរការការដ្ឋាន ខ្ញុំក៏បានសម្រេចចិត្តជួលជាងធ្វើជំនួសកម្មករដោយត្រូវផ្តល់ប្រាក់ឈ្នួលខ្ពស់ដល់ពួកគេ»។ លោកក៏បានអះអាងផងដែរថា ប្រាក់ឈ្នួលទាបមិនមែនជាបញ្ហាដែលធ្វើអោយកម្មកររបស់គាត់ចាកចេញនោះទេ។ លោក រស់ សារ៉េត បានបន្តទៀតថា «កម្មករទាំងនោះ ទទួលបានប្រាក់កំរៃប្រចាំថ្ងៃចាប់ពី១២ ០០០រៀល(៣ដុល្លារ) ខណៈពេលដែលកាលពីឆ្នាំមុន ពួកគេទទួលបានត្រឹមតែ ៧០០០ ទៅ៨០០០រៀលប៉ុណ្ណោះ!»។
កម្មករមកធ្វើការមិនសូវទៀងទាត់
លោក រ័ត្ន ប្រធានផ្នែកលក់នៃក្រុមហ៊ុនសំណង់បុរីវីឡាទួលសង្កែបានសង្កត់ធ្ងន់ថា ការមកធ្វើការមិនសូវទៀងទាត់របស់កម្មករមិនមែនជាបញ្ហាដែលទើបតែនឹងកើតមានឡើងនោះទេ។ ទោះជាយ៉ាងណា រូបលោក ក៏ដូចជាអ្នកដទៃផ្សេងទៀត បានកត់សម្គាល់ឃើញថាសព្វថ្ងៃនេះ រាល់ពេលដែលលោកទូរស័ព្ទទៅអ្នកម៉ៅការសំណង់អោយជួយធ្វើនេះធ្វើនោះ ជានិច្ចកាល គេឆ្លើយតបមកវិញថាជាប់រវល់ រង់ចាំមួយសប្តាហ៍ រឺ១០ថ្ងៃទៀត។ តែកាលពីមុន គេបានបញ្ជូនកម្មករមកអោយខ្ញុំ ក្នុងរយៈពេលត្រឹមតែប៉ុន្មានម៉ោងប៉ុណ្ណោះ ក្រោយពេលដាក់ទូរស័ព្ទចុះ»។
លោក ឯក ដ៉ារ៉ា នាយកក្រុមហ៊ុន ដា វិស្វកម្មនិងសំណង់ (Da ingeneering and construction) គ្រប់គ្រងកម្មករចំនួន២០០នាក់ នៅតាមការដ្ឋានសំណង់ឃ្លាំនិងរោងចក្រផ្សេងៗ។ លោកមានគោលការណ៍មួយគឺត្រូវបើកប្រាក់ខែជូនកម្មករអោយបានទៀងទាត់បំផុត គឺមិនមានភាពយឺតយាវឡើយ។ «ប៉ុន្តែ ក្រោយពីបើកប្រាក់បានហើយ កម្មករខ្លះលែងមកធ្វើការ សុំសម្រាកដើរលំហែកាយ ហើយពួកគេលេចមុខមកវិញ នៅពេលដែលពួកគេអស់លុយពីហោប៉ាវ»។ លោកបានពន្យល់ថា លោកមានការស៊ាំទៅនឹងបញ្ហាអស់ទាំងនេះទៅហើយ។ ម្យ៉ាងវិញទៀត លោកបានបន្ថែមទៀតថា «កម្មករជំនាញខ្លះបានចេះរកស៊ីម៉ៅការដោយខ្លួនឯង ទៅតាមជំនាញរបស់ខ្លួន ដោយមិនចាំបាច់ស៊ីឈ្នួលគេទៀតនោះទេ។
តើកម្លាំងពលកម្មបាត់ទៅឯណា?
សម្រាប់ការដ្ឋានធំៗ ក្រុមហ៊ុនសំណង់ធំៗគឺជាអ្នកទទួលខុសត្រូវលើបញ្ហានេះ។ ក្រុមហ៊ុនទាំងនោះបានស្រូបយកកម្លាំងក្នុងស្រុកមួយភាគធំ ដោយយល់ព្រមផ្តល់នូវប្រាក់ឈ្នួលខ្ពស់ដល់ពួកគេ (១៥០០០រៀល ស្មើនឹង៣,៧៥ដុល្លារ ក្នុងមួយថ្ងៃ) បូករួមជាមួយនឹងមាន«កន្លែងស្នាក់នៅ» ដែលជាលំនៅដ្ឋានសាមញ្ញ សម្រាប់អោយពួកគេ ព្រមទាំងគ្រួសារ។ លោក ជុំ ប៊ុនរ៉ុង អ្នកនាំពាក្យរបស់អាជ្ញាធរជាតិដោះស្រាយជំទាស់ដីធ្លី បានបញ្ជាក់ថា គម្រោងសាងសង់ទីក្រុងទំនើបមួយនៅជាយក្រុងភ្នំពេញ ដែលមានឈ្មោះថា ខេមកូស៊ីធី របស់ក្រុមកូរ៉េខាងត្បូង បានគៀងគរកម្មករចំនួន៤០០០ ហើយកម្មករ៣៥០០នាក់ផ្សេងទៀត កំពុងធ្វើការងារនៅក្នុងការដ្ឋានសំណង់របស់ក្រុមហ៊ុនកាណាឌីយ៉ា។ លោក ជុំ ប៊ុនរ៉ុងបានវិភាគថា «កំណើនសេដ្ឋកិច្ចកម្ពុជា បានរក្សាកំរិតជីវភាពរស់នៅរបស់ប្រជាជនកម្ពុជាអោយមានលក្ខណៈល្អប្រសើរ។ កំណើនសេដ្ឋកិច្ចនេះបានមកពីវិស័យសំខាន់ៗចំនួនបី គឺវិស័យកសិកម្ម ឧស្សាហកម្មនិងសេវាកម្ម ដែលត្រូវការកម្លាំងពលកម្មច្រើន»។ តួយ៉ាង លោកបានគូសបញ្ជាក់ថា «កម្មករខ្លះងាកទៅធ្វើការនៅតាមចំការកៅស៊ូ ដំឡូងឈើ និងល្ហុងខ្វង»។
មានការពន្យល់ជាច្រើនជុំវិញបញ្ហាកង្វះកម្លាំងពលកម្មក្នុងវិស័យសំណង់នេះ។ អ្នកខ្លះបានបង្ហាញអំណៈអំណាងថាវិស័យសំណង់អគារក៏មានសក្តានុពលនៅតាមបណ្តាខេត្តផងដែរ។ កម្មករដែលស៊ីប្រាក់កំរៃប្រចាំថ្ងៃមួយចំនួនលែងចង់ឡើងមកធ្វើការនៅក្នុងរាជធានីភ្នំពេញទៀតហើយ។ អ្នកផ្សេងទៀតក៏បានសង្កត់ធ្ងន់ទាក់ទងនឹងការជួបប្រទះបញ្ហាលំបាកផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុរបស់អ្នកម៉ៅការសំណង់មួយចំនួន ព្រោះពួកគេត្រូវជួបនឹងបញ្ហាថ្លៃគ្រឿងសម្ភារៈសំណង់ ដែលចេះតែបន្តឡើងថ្លៃមិនឈប់ជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ បញ្ហានេះធ្វើអោយអ្នកម៉ៅការមួយចំនួនមិនអាចបើកប្រាក់ឈ្នួលដល់កម្មករនៅរាល់ចុងសប្តាហ៍បាននោះទេ។ កម្មករខ្លះមិនអាចនៅរង់ចាំបាន ហើយបានវិលត្រលប់ទៅកាន់ភូមិកំណើតរបស់ពួកគេវិញ។
លោក ហែម ប៊ុននី ប្រធាននាយកដ្ឋានមុខរបរនៃក្រសួងការងារ បានអោយដឹងថា បញ្ហានេះចេះតែកើតមានឡើងច្រើនទៅៗ។ ប៉ុន្តែ លោកក៏បានសង្កត់ធ្ងន់ទៅលើករណីមួយដែលតែងតែកើតមានឡើងមានជាញឹកញាប់ផងដែរ។ «អ្នកម៉ៅការសំណង់មួយចំនួនបានរត់ចោលកម្មកររបស់ខ្លួនពាក់កណ្តាលទី ដោយហេតុថា អ្នកម៉ៅការបានម៉ៅនៅពេលសម្ភារៈសំណង់មានតម្លៃថោក ដោយមិនបានគិតដល់ការឡើងថ្លៃសម្ភារៈភ្លាមៗនោះទេ...។ ជាទូទៅ ដោយសារតែកម្មករមិនបានប្រកាសពីការងាររបស់ខ្លួននៅក្រសួងការងារ ដូច្នេះកម្មករមិនអាចធ្វើការប្តឹងផ្តល់ណាមួយនៅចំពោះមុខច្បាប់នោះទេ។
ប្រាក់កំរៃទាបក្នុងវិស័យសំណង់គ្មានការទាក់ទាញ
នៅទីក្រុងភ្នំពេញ កម្មករធ្វើការស៊ីឈ្នួលជាង១០នាក់ តែងតែមកអង្គុយរង់ចាំ នៅមុខវត្តលង្កា ជាមួយនឹងក្តីសង្ឃឹមថាថៅកែនឹងមកហៅពួកគេអោយទៅធ្វើការ។ នៅពេលយើងនិយាយពីកង្វះកម្មករក្នុងការងារសំណង់ ក្រុមការងារកម្មករស៊ីឈ្នួលនៅមុខវត្តលង្កា នៅព្រឹកថ្ងៃសុក្រនេះ ប្រែទឹកមុខក្រញូវ។ រុំ សាន យុវជនមកពីខេត្តព្រៃវែង ដែលរស់នៅពឹងផ្អែកលើការរបររកស៊ីតូចតាច នៅក្នុងរាជធានី អស់រយៈពេលបីឆ្នាំមកហើយនោះ បានបញ្ជាក់អោយដឹងថា «ខ្ញុំមិនចង់ធ្វើការសំណង់នោះទេ ព្រោះថាគេអោយថ្លៃឈ្នួលទាបពេក! ជាមួយនឹងប្រាក់១២០០០រៀល តើអ្នកអាចដោះស្រាយជីវភាពបានយ៉ាងដូចម្តេច? គេត្រូវចំណាយប្រាក់៧០០០រៀល (១,៧៥ដុល្លារ) សម្រាប់ថ្លៃរបបអាហារពីរពេល និង៦០០០រៀល (១,៥ដុល្លារ) សម្រាប់ថ្លៃធ្វើដំណើរទៅមកពីជាយក្រុងដែលពួកគេស្នាក់នៅក្នុងបន្ទប់ជួលមួយ តម្លៃ២០ដុល្លារក្នុងមួយខែ...។ ម៉ៅការដោយខ្លួនឯងប្រសើរជាង គឺយើងទទួលធ្វើការអ្វីមួយអោយនរណាម្នាក់ ដែលផ្តល់តម្លៃប្រសើរ ហើយការងារមិនយូរដូចនៅតាមការដ្ឋានសំណង់ទេ»។
លោក សុខ សុវណ្ណដេត ប្រធានសហព័ន្ធកម្មករសំណង់និងព្រៃឈើកម្ពុជា បានត្អូញត្អែរថា ប្រាក់បៀវត្សរបស់កម្មករនៅមានកំរិតតិចតួចនៅឡើយ។ «វាគឺជារឿងធម្មតាទេ ដែលកម្មករវិលត្រឡប់ទៅភូមិកំណើតរបស់ពួកគេ ព្រោះរដូវនេះគឺជារដូវធ្វើកសិកម្ម ពោលគឺឆ្នាំណាក៏ដូចជាឆ្នាំណាដែរ។ ប៉ុន្តែ ប្រសិនជាគេហ៊ានផ្តល់ប្រាក់កំរៃខ្ពស់ដល់ពួកគេ ខ្ញុំជឿជាក់ថាអ្នកទាំងនោះនឹងមិនរារែកចិត្ត ក្នុងការបោះបង់ចោលការងារធ្វើស្រែចំការរបស់ខ្លួននោះទេ»។ លោក សុខ សុវណ្ណដេតបានទទួលស្គាល់ថា បើទោះបីជាចំនួនកម្មករនឹងមានការកើនឡើងក៏ដោយ ក៏នៅតែមិនអាចបំពេញទៅតាមតម្រូវការចង់បានរបស់វិស័យសំណង់ដ៏មានសន្ទុះកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំងក្លានេះដែរ។
លោក វណ្ណ ថុល ប្រធានសហព័ន្ធសហជីពកម្មករសំណង់ខេត្តសៀមរាប បានមានប្រសាសន៍ថា នៅខេត្តសៀមរាប កង្វះខាតកម្លាំងពលកម្មនៅតែបន្តកើតមានឡើង ដោយសារតែកម្មករនៅក្នុងខេត្តភាគខាងលិចប្រទេសកម្ពុជា ដែលរស់នៅតាមជាប់នឹងព្រំដែនមួយចំនួនបានទៅស្វែងរកការងារធ្វើនៅតាមការដ្ឋានក្នុងប្រទេសថៃ ដែលអាចទទួលបានប្រាក់កំរៃខ្ពស់ជាងនេះ។
|
|
Cet e-mail est protΓ©gΓ© contre les robots collecteurs de mails, votre navigateur doit accepter le Javascript pour le voir
|
