|
ទទួលព័ត៌មានតាមអីមែល
សូមលោកអ្នកទទួលអត្ថបទថ្មីៗ តាមរយៈទូរសាអេឡិចត្រូនិច
|
| អ្នករស់នៅទីក្រុងភ្នំពេញស្រឡាញ់ងប់ងុល នឹងសត្វចិញ្ចឹម |
| ααα ឡូរ៉ង់ ឡឺហ្គូអង់វិក | | | 20-06-2008 |  ភ្នំពេញ ថ្ងៃទី១៨ មិថុនា ២០០៨៖ ការពិនិត្យព្យាបាលជម្ងឺសត្វនៅគ្លីនិកណាវេតកូ ដែលជាមន្ទីរព្យាបាលដំបូងគេរបស់ក្រុមហ៊ុនវៀតណាម នៅកម្ពុជា © Vandy Rattana អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ អ្នករស់នៅទីក្រុងភ្នំពេញមានការចាប់អារម្មណ៍ទៅលើសត្វចិញ្ចឹមមួយចំនួន ដូចជាឆ្កែ ឆ្មា ទន្សាយជាដើម។ មកទល់សព្វថ្ងៃនេះ ក្រុមហ៊ុនបរទេសមួយចំនួន និងពេទ្យសត្វមួយចំនួនបានឆ្លៀតឱកាសស្វែងរកប្រាក់ចំណេញពីការស្រឡាញ់ចូលចិត្តសត្វនេះ និងបានទាញយកអត្ថប្រយោជន៍ពីកំណើនកំរិតជីវភាពរបស់ប្រជាជន។ ក្រុមហ៊ុនវៀតណាមមួយ ឈ្មោះ ណាវេតកូ(Navetco) គឺជាក្រុមហ៊ុនចុងក្រោយគេ ដែលបានធ្វើការចែកចាយចំណីសត្វនៅលើទីផ្សារក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ហើយទើបតែបង្កើតគ្លីនីកបសុព្យាបាលថ្មីស្រឡាងមួយ នៅរាជធានីភ្នំពេញ។
កំណើនសេដ្ឋកិច្ច និងសត្វចិញ្ចឹមក្នុងផ្ទះ
លោក អ៊ុំ រតនា បសុពេទ្យម្នាក់ បានលុតជង្គង់ពិនិត្យជំងឺឆ្កែតូចមួយក្បាល ដែលមានពូជមកពីប្រទេសម៉ិចស៊ិក យ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ ដោយមានប្រសាសន៍ថា៖ «ឆ្កែដូដូ នេះមានសុខភាពមិនសូវរឹងមាំ មិនសូវស៊ីចំណីអាហារ ខ្សោយ មានភ្នែកស្លែ និងមានត្រចៀកបាក់...»។ លោកបានព្យួរសេរ៉ូមឆ្កែនេះ រយៈពេល១៥នាទី ដែលវិធីនេះគឺជាវេជ្ជសាស្រ្តដ៏ពេញនិយមនៅប្រទេសកម្ពុជា។ លោកគ្រូពេទ្យវ័យក្មេង អាយុ២៧ឆ្នាំរូបនេះប្រកបមុខរបរជាពេទ្យសត្វព្យាបាលឆ្កែឆ្មា គ្រប់ពូជ មិនថាតូច រឺធំ នៅក្នុងគ្លីនីកដ៏តូចមួយរបស់លោក នៅតាមផ្លូវលេខ៩៥ ភាគខាងត្បូងរាជធានី ភ្នំពេញ។ លោកមិនព្រួយបារម្ភទៅនឹងបញ្ហាប្រកួតប្រជែងនៅលើទីផ្សាររបស់គ្លីនីកបសុព្យាបាល ដូចជាគ្លីនិកខ្មែរ-វៀតណាម ណាវេតកូ នោះទេ ពីព្រោះថានៅរាជធានី សត្វចិញ្ចឹមបានកើនឡើងក្នុងកំរិតមួយខ្ពស់ ដូចជាការរីកចម្រើនសេដ្ឋកិច្ចប្រទេសកម្ពុជាផងដែរ។
លោក លី ទ្រី ប្រធានគ្លីនិកណាវេតកូ ដែលមានជញ្ជាំងលាបពណ៌លឿង ព្រមជាមួយនឹងរូបគំនូរដ៏ស្រស់ស្អាត ក៏បានយល់ឃើញដូចគ្នានេះផងដែរ។ អ្នករស់នៅទីក្រុងភ្នំពេញដើមកំណើតវៀតណាមរូបនេះទទួលបានជោគជ័យលើមុខជំនួញលក់ចំណីសត្វ ដែលមានស្លាកសញ្ញាតែមួយជាមួយនឹងក្រុមហ៊ុនណាវេតកូ។ លោកមានអារម្មណ៍សប្បាយរីករាយជាខ្លាំង ចំពោះគ្លីនិករបស់លោកដែលទើបតែនឹងបើកទ្វារដំណើរការរយៈពេលជិតពីរសប្តាហ៍មកនេះ។ លោកបានសំដែងការត្រេកអរថា «យើងរកបានអតិថិជនប្រហែលជា១០នាក់ក្នុងមួយថ្ងៃ។ យើងមិនទាន់អាចដឹងថាតើវាដំណើរការទៅមុខបានយ៉ាងណានោះទេ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំមានទំនុកចិត្តជានិច្ច»។
ដើម្បីអាចដំណើរការគ្លីនីកបសុព្យាបាលនេះបាន លោក លី ត្រូវពឹងផ្អែកទៅលើសមត្ថភាពរបស់កូនប្រុសទាំងពីររបស់លោក។ កូនម្នាក់បានបញ្ចប់ការសិក្សាផ្នែកសុខភាពសត្វ ចំណែកឯម្នាក់ទៀតកំពុងសិក្សាផ្នែកដូចគ្នានេះនៅមហាវិទ្យាល័យ ។ លោកប្រធានជនជាតិវៀតណាមរូបនេះស្វែងរកបានដៃគូសហការម្នាក់ដែលបានផ្តល់ចំណេះដឹងដល់រូបលោក នោះគឺលោកវេជ្ជបណ្ឌិតអ៊ិត ម៉ាណយ សាស្រ្តាចារ្យនៃសាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទកសិកម្ម ចំការដូង។ លោកវេជ្ជបណ្ឌិតរូបនេះ បានបញ្ចប់ការសិក្សាជំនាញអភិវឌ្ឍន៍ជនបទ និងបញ្ចប់ថ្នាក់វេជ្ជបណ្ឌិតផ្នែកសុខភាពសត្វ បន្ទាប់ពីសិក្សាអស់រយៈពេល៦ឆ្នាំនៅប្រទេសវៀតណាម។ ជាចុងក្រោយ លោកបានសម្រេចចិត្តចំណាយពេលវេលាព្យាបាលសត្វឆ្កែនិងឆ្មា នៅតាមទីក្រុង។
ស្ថិតនៅទល់មុខនឹងមជ្ឈមណ្ឌលកុមារកំព្រា
លោក លី បានអះអាងថា«បច្ចុប្បន្ននេះ ទីផ្សារគ្លីនិកបសុព្យាបាលមានសន្ទុះយ៉ាងខ្លាំង។ ហេតុផលនេះហើយ ដែលធ្វើអោយខ្ញុំសម្រេចចិត្តបើករបររកស៊ីនេះ»។ លោករីករាយក្នុងការបង្ហាញនូវវត្ថុផ្សេងទៀតសម្រាប់សត្វ ដែលគាត់រៀបចំសម្រាប់លក់អោយអតិថិជនរបស់គាត់ ដូចជាអាវយឺតឆ្នូត អាវភ្លៀងពណ៌ថ្លា ខ្សែកដែលមានរូបបេះដូងតូចៗ ដែលសុទ្ធសឹងតែជាផលិតផលថ្មីចុងក្រោយបំផុតរបស់គាត់។ នៅពេលបង្ហាញទំនិញទាំងនេះ ដូចជាចិញ្ចៀនដែលដាក់តាំងនៅក្នុងទូកញ្ចក់ បានធ្វើអោយលោកមានភាពញញឹម។ ប៉ុន្តែ លោកប្រធានគ្លីនីកថ្មីនេះ ដែលស្ថិតនៅទល់មុខនឹងសមាគមកុមារកំព្រាអាស្ពេកា (Aspeca) ។ លោករីករាយនឹងការងារនេះណាស់ ព្រោះមានការកុម្ម៉ង់ទិញ ។ លោកមានប្រសាសន៍ដោយត្រង់ៗថា «អតិថិជនសម្រាប់សេវាកម្មនេះ និងទំនិញទាំងនេះ ភាគច្រើនចេញពីប្រភពគ្រួសារដែលមានជីវភាពធូរធារ។ យើងមិនផ្តោតការចាប់អារម្មណ៍ទៅលើប្រជាជនក្រីក្រនោះទេ ព្រោះថាពួកគេមិនខ្វាយខ្វល់ទៅនឹងការចិញ្ចឹមឆ្កែនោះទេ»។
លោកបណ្ឌិត អ៊ិត ម៉ាណយ មានទស្សនៈយល់ឃើញផ្សេង។ បសុពេទ្យរូបនេះបានបញ្ជាក់ថា «អតិថិជនបានដឹកឆ្កែរបស់ខ្លួន ដោយរថយន្ត ម៉ូតូផ្ទាល់ខ្លួន រឺម៉ូតូឌុប»។ លោកបានគូសបញ្ជាក់ថាប្រជាជនគ្រប់ស្រទាប់វណ្ណៈមានការស្រឡាញ់ចូលចិត្តសត្វដូចៗគ្នា។ លោកមានប្រសាសន៍ថា «វាគឺជាការពិតដែលថាកំរិតជីវភាពកាន់តែធូរធារ ប្រជាជនកាន់តែស្រឡាញ់សត្វ។ ប៉ុន្តែ គ្រួសារសាមញ្ញ ក៏មានការផ្សារភ្ជាប់ទៅនឹងសត្វឆ្កែផងដែរ ព្រមទាំងបានចាត់ទុកសត្វប្រភេទនេះ ដូចជាសមាជិកគ្រួសារមួយដ៏ពិតប្រាកដ»។
ពូជឆ្កែមានតម្លៃខុសៗគ្នា
លោក អ៊ុំ រតនា ក៏ដូចជាលោក លីទ្រី បានបញ្ជាក់ថា នៅគ្លីនីកណាវេតកូ រឺនៅតាមគ្លីនីកតូចតាចមួយចំនួន ការពិគ្រោះធម្មតានៅរក្សាតម្លៃថោកសមរម្យដដែល គឺចន្លោះពីប្រាំពាន់រៀល ទៅប្រាំពីរពាន់រៀល ទៅតាមទម្ងន់របស់សត្វ និងទៅតាមលទ្ធភាពរបស់ម្ចាស់គ្លីនិក។ សម្រាប់ការទិញ ពូជសត្វមួយក្បាលមានតម្លៃចាប់ពី៥០ទៅ៣០០ដុល្លារ ទៅតាមទំហំ អាយុ ភេទ និងពូជរបស់សត្វ។ ឆ្កែពូជចិនប៉េកាំងមួយក្បាល ដែលជាពូជឆ្កែពេញនិយម មានតម្លៃមធ្យម៦០ដុល្លារ ពូជឆ្កែមកពីប្រទេសម៉ិចស៊ិក ដូចជា ឆ្កែដូដូ មានតម្លៃប្រហែលជា១២០ដុល្លារ ចំណែកពូជឆ្កែប៊ែហ្សេអាល្លឺម៉ង់ និងប៊ែលហ្ស៊ិក មានតម្លៃខ្ពស់ជាងគេ ព្រោះពូជប្រភេទនេះទទួលបាននូវការចាប់អារម្មណ៍កាន់តែច្រើនឡើងៗ។
កាលដំបូងឡើយ មានតែគ្រួសារអ្នកមាន តារាចម្រៀង តារាសំដែង និងអ្នកជំនួញស្តុកស្តម្ភប៉ុណ្ណោះ ដែលចាប់អារម្មណ៍លើការចិញ្ចឹមសត្វនេះ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះ គ្រួសារសាមញ្ញៗក៏ចាប់អារម្មណ៍លើសត្វចិញ្ចឹមផងដែរ។ លោកប្រធានគ្លីនិក ណាវេតកូ កម្ពុជា បានរៀបរាប់ថា «មានឆ្កែមួយក្បាល គឺជាសញ្ញាវិជ្ជមាន»។ ដោយផ្អាកនិយាយទាក់ទងនឹងមុខជំនួញមួយស្របក់ លោកក៏ពន្យល់ពីមូលហេតុនៃការសម្រេចចិត្តចិញ្ចឹមឆ្កែប៊ែហ្សេពូជអាល្លឺម៉ង់ទាំងបីក្បាលនេះ។ «មានឆ្កែមួយក្បាល ហាក់បង្ហាញ សុភមង្គលនៅក្នុងគ្រួសារ។ លោកដឹងទេថាឆ្កែមានភាពវ័យឆ្លាត។ ពេលវាប្រលែងគ្នាលេងសមាជិកគ្រួសារមានការសប្បាយរីករាយ។ វាគឺជានិមិត្តរូបនៃសុខុមាលភាពនិងការសប្បាយរីករាយនៅក្នុងផ្ទះ»។
សត្វគឺជាកាតាលីករ
លោក អ៊ុំ ពី បងប្អូនជីដូនមួយរបស់បសុពេទ្យអ៊ុំ រតនា និងជានាយកមជ្ឈមណ្ឌលសេវាបសុព្យាបាល បានអះអាងថា «មនុស្សយើងសំដែងអារម្មណ៍របស់ខ្លួន ជាមួយនឹងសត្វឆ្កែ»។ «ជួនកាល គេបានចាត់ទុកឆ្កែ ដូចជាកូនរបស់ខ្លួន។ គេបង្ហូរទឹកភ្នែក គេអោបវា។ មនុស្សមួយចំនួនបាននាំឆ្កែមកកាន់គ្លីនិកទាំងយប់ជ្រៅ នៅម៉ោង៣ទៀបភ្លឺ ព្រោះឆ្កែហាក់បីដូចជាមិនសូវស្រួលខ្លួន។ ខ្ញុំធ្លាប់ឃើញមនុស្សបីអោបសាកសពឆ្កែរបស់គេ ទាំងស្រែកយំ។ ពួកគេហាក់បីដូចជាមានមនោសញ្ចេតនាផ្សារភ្ជាប់គ្នាយ៉ាងខ្លាំង»។
ជួនកាល លោកអ៊ុំ រតនា មិនអាចជួយសង្រ្គោះឆ្កែបាន ជាហេតុធ្វើអោយម្ចាស់ឆ្កែមានកំហឹងយ៉ាងខ្លាំង។ «ពួកគេបានជះកំហឹងទាំងប៉ុន្មានរបស់ខ្លួនមកលើពេទ្យសត្វ ពេលដែលគេដឹងថាពេទ្យមិនមានលទ្ធភាពព្យាបាលសត្វរបស់គេបាន។ នៅទីក្រុង ទំនាក់ទំនងរវាងមនុស្សនិងសត្វ មានលក្ខណៈខុសដោយឡែកពីនៅតាមជនបទ។ នៅតាមសុ្រកស្រែចំការ ឆ្កែរស់នៅក្រៅផ្ទះ និងដើរទៅណាមកណា ដោយសេរី គ្មានអ្នកណាម្នាក់នៅចាំមើលថែពួកវានោះទេ។ នៅទីក្រុងភ្នំពេញ គេរស់នៅក្នុងផ្ទះជាមួយនឹងសត្វដោយផ្ទាល់។ នៅពេលយើងដើរចូលក្នុងផ្ទះ យើងនឹងឃើញឆ្កែរបស់ខ្លួននៅឈររកចាំ។ ជាការពិតណាស់ យើងមានទំនាក់ទំនងយ៉ាងជិតស្និទ្ធិជាមួយនឹងឆ្កែ»។
អ្នកស្រី អ៊ឹម គឺជាម្ចាស់ឆ្កែតឿឈ្មោះ កាលី ដែលជាពូជឆ្កែកូនកាត់ អាយុ៤ឆ្នាំ។ ដោយកាន់មួកសុវត្ថិភាពជាប់នឹងដៃ ព្រមទាំងមានបីសត្វដែលជ្រួលច្របល់នឹងទែរម៉ូម៉ែត្រដែលបសុពេទ្យដាក់វាស់កំដៅ ស្ត្រីវ័យ៥០ឆ្នាំផ្លាយរូបនេះបានពន្យល់ប្រាប់ពីការស្រឡាញ់ថ្នាក់ថ្នមឆ្កែតឿរោមទន់នេះ។ «ឆ្កែនេះគឺជារបស់កូនស្រីខ្ញុំ នាងស្រឡាញ់សត្វណាស់។ សព្វថ្ងៃនេះ នាងបានចាកចេញទៅរស់នៅប្រទេសកាណាដា។ ដូច្នេះ ខ្ញុំនៅចាំមើលថែឆ្កែនេះជំនួសកូនស្រី ដោយត្រូវតាមដានពីសុខភាពឆ្កែយ៉ាងដិតដល់។ ខ្ញុំមានការសប្បាយរីករាយណាស់ ដែលបាននៅថែទាំឆ្កែ ជំនួសកូនស្រីរបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំគឺជាស្រ្តីមេផ្ទះ ខ្ញុំមានពេលទំនេរច្រើន»។ ជួនកាល កូនស្រីរបស់អ្នកស្រីអ៊ឹម បានទូរស័ព្ទមកលេងផ្ទះ ដើម្បីបានដឹងពីដំណឹងរបស់កាលី។ «នាងបានយំតាមទូរស័ព្ទ នាងបាននិយាយទៅកាន់ឆ្កែ។ នាងនឹកឆ្កែនេះយ៉ាងខ្លាំង...»។
លោក លី ដែលនៅអង្គុយចាំស្តាប់សាច់រឿងនេះ មានការចាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំង។ យើងស្រមៃថា«នាថ្ងៃអនាគត យើងនឹងវិនិយោគនូវសម្ភារៈទំនើប ជាពិសេសអេកូសាស្រ្ត»។ ទីផ្សារសត្វឆ្កែទើបតែនឹងចាប់ផ្តើមប៉ុណ្ណោះ។ |
|
Cet e-mail est protΓ©gΓ© contre les robots collecteurs de mails, votre navigateur doit accepter le Javascript pour le voir
|
