|
ទទួលព័ត៌មានតាមអ៊ីមែល
សូមលោកអ្នកទទួលអត្ថបទថ្មីៗ តាមរយៈទូរសាអេឡិចត្រូនិច
|
| រូបចាម(១): បុព្វបុរសដ៏ល្បីល្បាញរបស់ សាអិត មិត្ត |
| ααα អេមីកូ ស្តក់ | | | 22-08-2008 | 
កំពង់ឆ្នាំង (ប្រទេសកម្ពុជា) លោកអ៊ុំសាអិត មិត្ត ។ នេះគឺជាជីវប្រវត្តិទីមួយ នៃសហគមន៍ឥស្លាម នៅប្រទេសកម្ពុជា
© អេមីកូ ស្តក់ ជារៀងរាល់ខែ ទំព័រនេះនឹងរៀបចំបង្ហាញ «រូបចាម»ជាច្រើន ទាក់ទងនឹងសហគមន៍អ្នកកាន់សាសនាឥស្លាមនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ដោយជៀសវាងបង្ហាញនូវ «រូប»ដដែលៗ។ យើងនឹងរៀបរាប់ពីជីវប្រវត្តិជាច្រើនបន្តបន្ទាប់ ដោយលើកឡើងពីសហគមន៍នេះនៅគ្រប់មជ្ឈដ្ឋានផ្សេងៗ។ ពង្សាវតារនេះនឹងជួយអោយមានការផ្លាស់ប្តូរគំនិតដែលទទួលបានខ្លះៗ តាមរយៈ «រូប» មួយចំនួន ( ត្រង់នេះ «រូប» មានន័យថាបុគ្គលិកលក្ខណៈ បច្ចុប្បន្នរឺអតីតកាល -ប្រវត្តិសាស្រ្ត រឺទេវកថា -ជាវត្ថុ ពិធី ជីវភាពប្រចាំថ្ងៃ)។ លើសពីនេះ យើងក៏នឹងបង្ហាញនូវសំអាងទាក់ទងនឹង «ជនជាតិចាម» ជាច្រើនទៀតផងដែរ។ អ្នកសុទ្ធនិយមតែងតែឆ្ងល់នឹងការប្រើប្រាស់ពាក្យ «ចាម» ដែលជាទូទៅ គឺជាឈ្មោះជនជាតិមួយ ដែលមានកំណើតមកពីប្រទេសចម្ប៉ា ប៉ុន្តែយើងបានជ្រើសរើសពាក្យចាម ដោយសារគេយល់ថា អ្នកកាន់សាសនាឥស្លាមគឺជាជនជាតិចាម។ យើងចង់បើកទូលាយ «ពាក្យចាម» អោយគេបានដឹងនិងឃើញ ថានៅក្រោយពាក្យ «ចាម» រឺពាក្យ «ឥស្លាម» នេះ មានរូបផ្សេងៗគ្នា។
សម្លេងអំពាវនាវហៅអោយមកជួបជុំគ្នាសូត្រធម៌នៅក្នុងព្រះវិហារបានលាន់ឮសូរចេញពីក្នុងភូមិ ច្រករមៀត នាខេត្តកំពង់ឆ្នាំង។ លោកអ៊ុំ សាអិត មិត្ត គឺជាជនពិការដៃមួយចំហៀង។ គាត់កំពុងតែទន្ទេញធម៌ក្នុងគុម្ពីកូរ៉ង់យ៉ាងស្មឹងស្មាតនិងយកចិត្តទុកដាក់។ ក្រោយមក គាត់បានពាក់ «មួកសាសនាឥស្លាម(កូពះ)»។ គាត់បាននិយាយទាំងសើចញញឹមថា «ខ្ញុំបានចាប់ផ្តើមមានការចាប់អារម្មណ៍ចំពោះការគោរពសាសនា នៅពេលដែលវ័យរបស់ខ្ញុំកាន់តែចាស់ទៅៗ។ កាលពីឪពុករបស់ខ្ញុំនៅមានជីវិត គាត់មិនធ្លាប់ដែលបានឃើញខ្ញុំសូត្រធម៌នោះឡើយ។ កាលនោះ ខ្ញុំចូលចិត្តលេងបាល់ទាត់ច្រើនជាង»។ លោកអ៊ុំប្រញាប់ប្រញាល់ធ្វើដំណើរទៅកាន់ព្រះវិហារសាសនាឥស្លាម ជាមួយនឹងដំណើរជាអ្នកកីឡាសុទ្ធសាធ។
នៅកន្លែងផ្សេងទៀតនៃពិភពអ្នកកាន់សាសនាឥស្លាម សាអិត មិត្ត ហាក់បីដូចកំពុងតែស្លុងអារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំងទៅលើទេវវិទ្យា (ការសិក្សាពីអាទិទេព) ទាក់ទងនឹងឈ្មោះ «សាយយីដ» ជាភាសាអារ៉ាប់ ដែលមានន័យថា សាអិត ចំពោះអ្នកកាន់សាសនាឥស្លាមនៅស្រុកខ្មែរ។ ឈ្មោះ «សាអិត» នេះបានលាន់ឮសូរ ប្រៀបដូចជាកំណាព្យមួយឃ្លា ដែលបានរំលឹកពីកំណើតសាសនាឥស្លាម ព្រះចៅកាលីហ្វ និងទេវទូតមហាម៉ាត់ ព្រមទំាងអ្នកបន្តវេនជំនាន់ក្រោយៗរបស់ពួកគេ។ គាត់លួចខ្សឹបប្រាប់ស្ងាត់ៗថា «ចាស់ៗតែងតែនិយាយប្រាប់អោយដឹងពីបុព្វបុរសសាអិត ដែលមានចំណេះដឹងជ្រៅជ្រះ ហើយនឹងមានអំណាចដ៏កំពូល។ ចាស់ៗខ្លះបាននិយាយថា សាអិត មានចំណេះដឹងដ៏អាថ៌កំបាំង ដូចជាមន្តអាគម និងទ្រឹស្តីផ្សេងៗ»។
ផ្នូររបស់ដូនតាសាអិតនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា អាចបញ្ជាក់ពីឧទាហរណ៍ទាំងនេះបាន។ ផ្នូរសពទាំងនេះនៅតែត្រូវបានគេគោរពបូជា ដោយក្នុងនោះរួមមានទាំងជនជាតិខ្មែរដែលស្គាល់ផ្នូរទាំងនេះផងដែរ។ គេជឿថាផ្នូររបស់បុព្វបុរសដ៏មានបារមីនៅចាំថែរក្សាពួកគេ និងជួយអោយពួកគេរកស៊ីមានបាន។ ដូច្នេះ គេគប្បីគួរតែគោរពបូជាចំពោះផ្នូរទាំងនេះ ដើម្បីកុំអោយដូនតាមានការខឹងសម្បារដោយសារតែពួកគេខ្លាចអំណាចបារមីរបស់ដូនតា។ នៅពេលយើងអានរឿងនិទានយូរៗទៅ គេចង់ឃើញថាពួកគេពិតជាមានអំណាចខ្លាំងពូកែមែនទែន តែយើងមិនអាចដឹងបានថាតើកិត្តិនាមនោះ ពិតប៉ុន្មាន និងមិនពិតប៉ុន្មាននោះទេ។ នៅតាមឆ្នេរសមុទ្រវៀតណាមសព្វថ្ងៃ គឺជាកន្លែងសំបូរប្រវត្តិស្នេហារវាងព្រះអង្គម្ចាស់ក្សត្រីក្នុងតំបន់នេះ ជាមួយនឹងជនជាតិបរទេសដែលគេមិនស្គាល់ប្រភពច្បាស់លាស់ ហើយក៏ជាកន្លែងនៃការចងសម្ព័ន្ធមិត្តភាពរវាងពួកឥសី ដែលជាសាយីដ មកពីប្រទេសអារ៉ាប៊ី។ គេបាននិយាយថាពួកគេគឺជាមនុស្សដំបូងគេដែលបាននំាយកសាសនាឥស្លាមមកកាន់ប្រទេសចម្ប៉ា។ ប៉ុន្តែ យុទ្ធកថានេះក៏បានរៀបរាប់បន្តជាពិសេសអំពីការធ្វើសង្គ្រាមបរាជ័យរបស់សាអិតមួយរូប ដែលជាឧត្តមសេនីយ៍ដ៏ស្មោះត្រង់ជានិច្ចចំពោះព្រះមហាក្សត្រ និងជាអ្នកចម្បាំងតស៊ូប្រយុទ្ធរហូតដល់បញ្ចប់ជីវិតរបស់ខ្លួន។ យុទ្ធជនទំាងអស់នោះនៅតែត្រូវបានគេគោរពវិញ្ញាណខ័ន្ធ នៅក្នុងពិធីបុណ្យហៅព្រលឹងនៃវប្បធម៌ចាម នៅមុនពេលដែលគេរៀបចំពិធីហៅព្រលឹងរបស់ស្តេច ចម្ប៉ា ដែលអ្នកចម្បាំងទាំងនោះបានពលីជីវិតថ្វាយ។ តាមរយៈកាលប្រវត្តិវិទ្យារបស់ជនជាតិចាម និងជនជាតិខ្មែរ អ្នកចម្បាំងទាំងនោះបានបន្សល់ទុកនូវសក្ខីភាពជាវីវៈបុរសដែលមានភក្តីភាពចំពោះព្រះអង្គម្ចាស់នីមួយៗ ហើយនឹងជាក្រុមឧទ្ទាមដែលបានបង្កចលនាប្រឆាំងនឹងព្រះអង្គម្ចាស់ផ្សេងៗ។ សាអិតបានជួបនូវការលំបាកច្រើន ដោយសារជនជាតិចាម និងអំបូរសាអិតបានចូលរួមជាមួយនឹងអ្នកដណ្តើមរាជ្យ ដោយគេបានធ្វើជាមន្ត្រីការពារអ្នកមានបំណងដណ្តើមរាជ្យទាំងនោះ នៅសតវត្សទី១៩។
ទាក់ទងទៅនឹងការរំលឹកអនុស្សាវរីយ៍ពីអតីតកាលដែលបានកើតមានឡើងតាំងតែពីពីរទៅបីសតវត្សកន្លងមកហើយនោះ លោកអ៊ុំសាអិត មិត្តបានសើចញញឹម ដោយបាននិយាយថា «យើងមិនអាចដឹងថាតើប្រវត្តិសាស្រ្តមួយណាពិតនោះទេ។ ខ្លួនគាត់ផ្ទាល់ ក៏ដូចជាជនជាតិចាមមួយចំនួនទៀត បានបំភ្លេចនូវប្រវត្តិសង្រ្គាមបង្ហូរឈាមនេះទៅហើយ ព្រោះពួកគេចង់ធ្វើសមាហរណកម្មជនជាតិចាមអោយបានងាយស្រួលចូលទៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា។
លោកអ៊ុំសាអិត មិត្ត មានក្តោងច្រមុះស្រួច ដូចទៅនឹងដូនតាដ៏ល្បីល្បាញរបស់គាត់។ ទោះបីជាត្រកូលរបស់សាអិត មិត្ត មានឈ្មោះល្បីចំពោះអ្នកកាន់សាសនាឥស្លាមខ្លះក៏ដោយ ក៏លោកអ៊ុំមិនមែនជាមនុស្សមានអំនួតនោះទេ។ គាត់អត់មានអារម្មណ៍ចង់ធ្វើជាមន្ត្រីរាជការនៅក្នុងស្ថាប័នក្រសួងណាមួយឡើយ បើទោះបីជាអំបូរចាម និងខ្សែសាអិតមួយចំនួនបានចូលរួមនៅក្នុងជួររដ្ឋាភិបាល តាមឈ្មោះឥស្លាម រឺឈ្មោះខ្មែរក៏ដោយ។ លោកមានមោទនភាពណាស់ទៅហើយ ដោយគ្រាន់តែបានបង្ហាញនូវគ្រឿងឥស្សរយសការងារជាយោធានៅក្នុងជួរកងទ័ពកម្ពុជា។
ប៉ុន្តែ ប្រវត្តិសាស្រ្តពីអតីតកាលតែងតែកើតមានឡើងចំពោះរូបគាត់ជានិច្ច។ នៅក្នុងរង្វង់ក្រុមគ្រួសារយុទ្ធជនត្រកូល សាអិត ឪពុករបស់គាត់ធ្លាប់ធ្វើជាទាហានម្នាក់ ដែលបានបម្រើនៅក្នុងជួរកងទ័ពគំាទ្រចំពោះ«អ្នកការពារប្រទេសជាតិ» នោះគឺ លន់ នុល។ លោកអ៊ុំសាអិត មិត្ត បានដើរតាមគន្លងឪពុករបស់គាត់។ ប៉ុន្តែ គាត់បានបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់លាស់ថា «អ្វីដែលសំខាន់សម្រាប់រូបខ្ញុំនោះ គឺនៅពេលដែលខ្ញុំបានចូលបម្រើក្នុងជួរកងទ័ពរបស់សម្តេច ហេង សំរិន ដែលមានន័យថាជាកងទ័ពរបស់សម្តេច ហ៊ុន សែន ព្រោះលោកបានក្លាយទៅជាមេដឹកនាំថ្មី និងអ្នកការពារប្រទេសជាតិរបស់ពួកយើង»។ នៅពេលខ្លះដែលអ៊ុំសាអិត មិត្តត្រូវគ្រាប់កាំភ្លើង រឺពេលខ្លះត្រូវគ្រាប់បែក គាត់តែងតែជៀសផុតពីសេចក្តីស្លាប់រហូត ជាហេតុធ្វើអោយគាត់មានស្លាកស្នាមជាច្រើននៅជាប់នឹងខ្លួន។ ប៉ុន្តែ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ការការពារបណ្តាអ្នកមានបុណ្យស័ក្តធំៗ បានធ្វើអោយគាត់ពិការភ្នែកម្ខាង ព្រមទំាងខ្វិនម្រាមដៃទៀតផង។ ទោះបីជារូបគាត់បានបាត់បង់ដៃមួយចំហៀង ក្នុងពេលដែលមិនបានធ្វើសង្គ្រាមក៏ដោយ ក៏គាត់នៅតែព្យាយាមរស់នៅបន្តទៀតផងដែរ។ «នៅពេលនោះ ខ្ញុំបានចាប់ផ្តើមសាងអនាគតសាជាថ្មីជាមួយនឹងភរិយារបស់ខ្ញុំ នៅក្នុងភូមិកំណើតរបស់នាង នាខេត្តកំពង់ឆ្នាំងដែលល្បីល្បាញសំបូរទៅដោយជាងដំដែក។ អ្នកនៅជិតខាងផ្ទះរបស់ខ្ញុំ បានបើកគ្រាប់មីនយកលោហធាតុ ដើម្បីយកទៅលក់បន្ត។ ខ្ញុំបានដាក់តឿនពួកគេជាច្រើនលើកច្រើនសាថាវាគ្រោះថា្នក់ខ្លំាងណាស់។ ប៉ុន្តែ ដោយសារតែប្រាក់បៀវត្សពីក្រុមកីឡាករបាល់ទាត់យោធាដែលខ្ញុំធ្លាប់ធ្វើពីមុន មិនអាចបំពេញតម្រូវការជីវភាពប្រចាំថ្ងៃរបស់ខ្ញុំបាន ខ្ញុំក៏បានចាប់ផ្តើមធ្វើដូចគេដែរ។ ជាអកុសល បន្ទាប់ពីថ្ងៃទីបីនៃសកម្មភាពនេះ គ្រាប់មីនមួយបានផ្ទុះចំដៃខ្ញុំ។
នេះគឺជាពេលវេលាចុងក្រោយនៃកិត្តិនាមល្បីល្បាញរបស់លោកអ៊ុំសាអិត មិត្ត។ គាត់មិនមែនល្បីល្បាញដោយសារតែគាត់ជាកូនចៅជំនាន់ក្រោយរបស់ព្រះចៅកាលីហ្វ រឺក៏ជាអ្នកចម្បាំងដ៏មានឥទ្ធិពលឡើយ ប៉ុន្តែ គាត់ល្បីដោយសារគាត់ជាកីឡាករបាល់ទាត់មួយរូប។ ខណៈពេលដែលគាត់មានភាពល្បីល្បាញខាងកីឡាបាល់ទាត់ មានជនជាតិចាមមួយចំនួនបានមកគាំទ្ររូបគាត់នៅតាមដងផ្លូវនៃបណ្តាភូមិតូចៗ និងភូមិធំៗ ដែលគាត់បានទៅចូលរួមប្រកួត និងចង់ថតរូបជាមួយគាត់។ ភរិយារបស់គាត់ដែលមានក្រសែភ្នែកមុតថ្លាប្រកបដោយការប្រច័ណ្ឌបន្តិច តែមានមោទនភាពចំពោះស្វាមី បានបន្ថែមថា «គាត់ធ្វើដំណើរពីខេត្តមួយទៅខេត្តមួយផ្សេងទៀត...និងបានជួប «មនុស្សស្រីមួយហើយមួយទៀត»។ អាជីពជាកីឡាករ ក៏ដូចជាទាហាន បានបញ្ចប់ទៅហើយ ដោយបន្សល់នូវអនុស្សាវរីយ៍ទូតូចមួយពេញទៅដោយជយភ័ណ្ឌ និងមេដាយផ្សេងៗ ដែលត្រូវបានរៀបចំទុកដាក់បានយ៉ាងល្អនៅចន្លោះគម្ពីរកូរ៉ង់ និងទូរទស្សន៍ ក្នុងផ្ទះ ។
លោកអ៊ុំ សាអិត មិត្ត បានរំលឹកឡើងវិញថា នៅចុងឆ្នាំ១៩៩១ ដំណើរការរបស់អង្គការ Apronuc (អាជ្ញាធរបណ្តោះអាសន្ននៃអង្គការសហប្រជាជាតិប្រចាំប្រទេសកម្ពុជា) បានជួយអោយគាត់ក្លាយជាអ្នកបកប្រែភាសាបារាំងអោយអ្នកទទួលខុសត្រូវមន្ទីរពេទ្យខេត្តកំពស់ឆ្នាំង ដែលជាជនជាតិទុយណេស៊ី និងជាអ្នកកាន់សាសនាឥស្លាមផងដែរ។ ការចូលមកដល់នៃអង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាលដ៏ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ និងជាពិសេស ការចូលមកដល់នៃអ្នកកាន់សាសនាគ្រិស្តបែបប្រូតេស្តង់សញ្ជាតិអាមេរិក ក្នុងអំឡុងឆ្នាំ១៩៩៤ បានធ្វើអោយគាត់ក្លាយទៅជាអ្នកទទួលខុសត្រូវក្នុងការបង្កើតការប្រកួតកីឡាមិត្តភាពជនពិការ។
បច្ចុប្បន្ននេះ ដោយសារអត់ការងារធ្វើ បុរសវ័យហាសិបឆ្នាំផ្លាយរូបនេះ មានពេលទំនេរច្រើន ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដើម្បីចូលរួមសូត្រធម៌នៅព្រះវិហារសាសនាឥស្លាម។ បន្ទាប់មក គាត់ទៅមើលការប្រកួតបាល់ទាត់របស់កូនប្រុសតែមួយគត់របស់គាត់។ យុវជនរូបនេះចាប់អារម្មណ៍ចំពោះបាល់ទាត់យ៉ាងខ្លាំ ហើយនៅក្នុងទីលានប្រកួត គេរត់បានយ៉ាងលឿន និងយ៉ាងស្ទាត់ជំនាញ។ យុវជនវ័យក្មេងរូបនេះមានឈ្មោះថាកាមែល។ នៅពេលដែលគាត់មិនទៅប្រកួតបាល់ទាត់ គាត់ទៅរកស៊ីជាអ្នកកាប់គោ។ កាមែលបានទៅសិក្សាអំពីសាសនារយៈពេលខ្លី នៅភាគខាងត្បូងនៃប្រទេសថៃ ដែលជាប្រទេសជិតខាងនៃប្រទេសកម្ពុជា។ កាមែលមិនបានដើរតាមគន្លងរបស់ដូនតាសាអិត ដែលជាអ្នកសិក្សាពីទេវវិទ្យាដ៏សំខាន់ រឺក៏ជាប្រមុខនៃការធ្វើសង្គ្រាមដ៏គួរអោយភ័យខ្លាចនោះទេ ប៉ុន្តែ គាត់សុខចិត្តលេងបាល់វិញ។ ប៉ុន្តែ នៅក្នុងចំណោមបងប្អូនរបស់កាមែលដែលមានសុទ្ធតែស្រីៗ គាត់គឺជាក្តីសង្ឃឹមរបស់ដូនតា ព្រោះថា គាត់គឺជាមនុស្សតែម្នាក់គត់ដែលអាច ស្នងនាមត្រកូលរបស់ឪពុក ដែលជាប្រពៃណីចុងក្រោយបំផុតរបស់បុព្វបុរសសាយយីដ។ ទារកមួយដែលមកចាប់កំណើតរបស់បងប្អូនស្រីៗេបសុទ្ធតែស្រី្ង្ស័យ។ នៅក្នុងផ្ទៃពោះភរិយារបស់គាត់ នឹងត្រូវបានបីបាច់ថ្នាក់ថ្នមយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ពីសំណាក់អនាគតជីតារបស់ទារកនេះ។ គាត់បានបញ្ជាក់ប្រាប់ជាមួយនឹងក្តីសង្ឃឹមថា «ប្រសិនកូននោះគឺជាកូនប្រុស នោះត្រកូល សាអិតរបស់គ្រួសារខ្ញុំ នឹងមានអ្នកស្នងត្រកូលបន្តហើយ»។ ភរិយារបស់សាអិតមិត្ត ដែលត្រូវជាអនាគតជីដូនទារកនេះ គិតឆ្ងាយជាងនេះថា «ប្រសិនកូននោះគឺជាកូនស្រីវិញ ទារកនោះនឹងទទួលបានការបីបាច់ថ្នាក់ថ្នមពីសំណាក់អនាគតជីដូន ហើយយ៉ាងហោចណាស់ ទារិកានោះនឹងមានសម្រស់ស្រស់ស្អាត ព្រមទាំងមានច្រមុះដ៏ស្អាត តាមបែបអារ៉ាប់ និងដូនតាសាអិត។ |
|
Cet e-mail est protΓ©gΓ© contre les robots collecteurs de mails, votre navigateur doit accepter le Javascript pour le voir
|
