|
ទទួលព័ត៌មានតាមអ៊ីមែល
សូមលោកអ្នកទទួលអត្ថបទថ្មីៗ តាមរយៈទូរសាអេឡិចត្រូនិច
|
| អ្នករស់នៅអគារបូឌីង: នៅក្នុងហាងធ្វើសក់របស់ ស្រ្តីរកស៊ីផ្លូវភេទ |
| ααα ស្ទេហ្វានី ហ្សេ និង ឈាង បុប្ផា | | | 29-08-2008 | 
ភ្នំពេញ (ប្រទេសកម្ពុជា) ថ្ងៃទី២៣ សីហា ២០០៨៖ នៅហាងអ៊ុតសក់មួយកន្លែង © ចន វីង / Magnum សក់ក្រងដ៏វែងអន្លាយភាយក្លិនក្រអូបចេញពីសរសៃសក់ដ៏ទន់រលោង សាកសមជាមួយនឹងសំលៀកបំពាក់សមសួនមានរបៀបរៀបរយល្អ និងដ៏គួរអោយទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍របស់អតិថិជន ព្រមជាមួយនឹងផ្ទៃមុខបែបធម្មជាតិមិនមានលាបម្សៅ លើកលែងតែការលាបក្រចកដៃនិងក្រចកជើងពណ៌ខ្មៅតែប៉ុណ្ណោះ។ ណាវី(ឈ្មោះដែលត្រូវបានប្តូរតាមសំណូមពររបស់នាង) គឺជានារីវ័យក្មេងមួយរូប អាយុ២៤ឆ្នាំ ដែលមានជំនាញកាត់សក់យ៉ាងប៉ិនប្រសប់។ ជារៀងរាល់ល្ងាចចាប់ពីម៉ោងប្រាំទៅ នាងតែងតែធ្វើសក់អោយស្រ្តីរកស៊ីផ្លូវភេទក្នុងអគារបូឌីងនេះ។
ពីម៉ាស៊ីនគិតលេខ ក្លាយមកជាសាប៊ូកក់សក់
ម្តាយរបស់ណាវីជាអ្នកមានគំនិតចង់ប្រែក្លាយបន្ទប់ដ៏តូចចង្អៀតជាលក្ខណៈ គ្រួសារមួយនេះ មកជាហាងធ្វើសក់វិញ។ កាលណោះ ណាវីបានសម្រេចចិត្តចូលសិក្សាផ្នែកគណនេយ្យ នៅក្នុងសាកលវិទ្យាល័យឯកជនមួយកន្លែងនាទីក្រុងភ្នំពេញ ហើយសព្វថ្ងៃនេះ នាងជានិស្សិតឆ្នាំទី៤។ «តើហេតុអ្វីបានជានាងសម្រេចចិត្តជ្រើសរើសមុខវិជ្ជានេះ ? ព្រោះថា ការសិក្សាជំនាញនេះងាយស្រួលក្នុងការស្វែងរកការងារធ្វើ។»
ម្តាយរបស់នាងមិនមានការភាន់ច្រលំនោះឡើយ។ គាត់ពេញចិត្តយ៉ាងខ្លាំង នៅពេលដែលបានឃើញកូនស្រីរបស់ខ្លួនចូលចិត្តជួយធ្វើការងារជាងធ្វើសក់ម្នាក់ដែលរស់នៅជាន់ទី២ជាមួយគ្នាក្នុងអគារបូឌីង ពេលដែលនាងទំនេរ។ ឆ្នាំមុន គាត់បានជួសជុលផ្ទះឡើងវិញ ដោយបានបំពាក់កញ្ចក់នៅជាប់នឹងជញ្ជាំង រួចទិញសម្ភារៈចំាបាច់សម្រាប់ធ្វើសក់ ដើម្បីប្រែក្លាយផ្ទះនេះអោយដូចជាហាងកាត់សក់ដទៃៗផ្សេងទៀត។
«ខ្ញុំនឹងបញ្ចប់ការសិក្សានាពេលខាងមុខនេះ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំបានសួរខ្លួនឯងថា តើសញ្ញាប័ត្រផ្នែកគណនេយ្យមួយសន្លឹកនេះ មានសារៈប្រយោជន៍អ្វីខ្លះ សម្រាប់ហាងធ្វើសក់របស់នាងខ្ញុំ ?
តំាងតែមួយឆ្នាំមុនមកម្ល៉េះ នារីវ័យក្មេងដែលមានដើមកើតកំណើតនៅឯខេត្តបាត់ដំបងរូបនេះ បានបែងចែកនូវកាលវិភាគថ្មីមួយទៀត។ នៅពេលព្រឹក នាងត្រូវទៅរៀនគណនេយ្យនៅឯមហាវិទ្យាល័យ ពេលរសៀល នាងត្រូវទៅសិក្សានៅមជ្ឈមណ្ឌលធ្វើសក់ដើម្បីរៀនអំពីរបៀបកាត់សក់ ហើយនៅពេលល្ងាច នាងត្រូវអនុវត្តផ្ទាល់នូវជំនាញធ្វើសក់របស់នាង។
«នៅពេលនេះ ខ្ញុំរៀនចេះកាត់សក់ ផាត់មុខ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំកំពុងតែសិក្សាពីបច្ចេកទេសធ្វើសក់បែបទាន់សម័យសម្រាប់ពិធីរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍»។ ជំនាញរបស់នាងនៅពេលនេះ អាចបំពេញតម្រូវការរបស់អតិថិជនបាន ដែលត្រូវការកាត់សក់សាមញ្ញៗ រឺក៏អ៊ុតសក់ ហើយនិងក្រងសក់ជាដើម។ នារីវ័យក្មេងដ៏ប៉ិនប្រសប់រូបនេះ មិនមែនរកស៊ីមុខរបរនេះផ្តាច់មុខតែម្នាក់នៅក្នុងអគារបូឌីង ដែលជាជ្រុងមួយនៃទីក្រុងភ្នំពេញនោះទេ ប៉ុន្តែតម្រូវការប្រភេទនេះមានច្រើនណាស់នៅបូឌីង។
អតិថិជន ក្នុងភាពស្រស់ស្អាត និង ការទទួលរងនូវការធ្វើបាប
ក្នុងមួយល្ងាចៗ នារីរកស៊ីផ្លូវភេទនៅពេលយប់ប្រមាណជាងដប់នាក់បានមកធ្វើខ្លួននៅក្នុងហាងរបស់ណាវី។ ការតុបតែងមុខមាត់អោយបានស្រស់ស្អាតលាយឡំជាមួយនឹងភាពឈឺចាប់នៅក្នុងជីវិតដែលត្រូវបានគេប្រមាថមើលងាយ ត្រូវបានបិទបាំងលាក់ទុកនៅពីក្រោយគ្រឿងម្សៅ។ «ខ្ញុំឃើញឪពុកម្តាយបាននាំកូនស្រីរបស់ខ្លួនមកកាន់អគារបូឌីងនេះ...» ហើយបានចាកចេញទៅវិញតែម្នាក់ឯងជាមួយនឹងប្រាក់កាស់មួយចំនួន។ ជាងធ្វើសក់វ័យក្មេងរូបនេះ បានតាមដានសង្កេតមើលពីចម្ងាយនូវសកម្មភាពរបស់ស្រ្តីរកស៊ីផ្លូវភេទនៅក្នុងអគារបូឌីងទាំងនេះ ដោយបាននិយាយប្រាប់ពីទង្វើទាំងនេះ ជាមួយនឹងពាក្យសំដីយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន។ ដោយបង្ហាញពីទស្សនៈអព្យាក្រឹត្យ នាងបានបញ្ជាក់ថា ស្រីៗ ទាំងនេះសុទ្ធសឹងជាក្មេងស្រីវ័យក្មេង ដែលភាគច្រើនមានអាយុក្រោម១៨ឆ្នាំ។ នៅពេលដែលស្រីរកស៊ីណាម្នាក់មានអារម្មណ៍មួម៉ៅ នាងនឹងរំសាយកំហឹងរបស់ខ្លួននៅហាងធ្វើសក់ រឺមួយក៏ នៅពេលដែលពួកស្រីៗទាំងនោះចូលមកក្នុងហាងច្រើននាក់ ពួកនាងតែងតែរៀបរាប់ប្រាប់ជាងធ្វើសក់រូបនេះអំពីទុក្ខវេទនាជាប្រចាំថ្ងៃរបស់ពួកនាង។
«ពួកនាងបាននិយាយប្រាប់ខ្ញុំថា ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ពួកនាងត្រូវអតិថិជនវាយធ្វើបាប។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ ពួកនាងថែមទាំងញៀនថ្នាំទៀតផង។ ខ្ញុំអាណិតពួកស្រីៗទាំងអស់នោះខ្លាំងណាស់»។ ណាវីស្តាប់ការរៀបរាប់របស់ស្រ្តីរកស៊ីផ្លូវភេទទាំងនេះ ដោយមិនបានបញ្ចេញមតិយោបល់អ្វីឡើយ។
នារីធ្វើសក់រូបនេះបានរំលឹកពីប្រវត្តិរបស់ក្មេងស្រីដ៏ស្រស់ស្អាតម្នាក់ ដែលបាននិយាយពីអាថ៌កំបាំងរបស់ខ្លួនប្រាប់ដល់នាង។ ខណៈពេលមានអតិថិជនម្នាក់បាននាំនាងយកទៅកន្លែងស្ងាត់ជ្រងំក្នុងទីក្រុង នាងមានការសង្ស័យខ្លាចត្រូវគេចាប់រំលោភជាក្រុមដូចជាស្រ្តីរកស៊ីផ្លូវភេទផ្សេងៗឯទៀតដែលធ្លាប់មានបទពិសោធន៍រួចមកហើយ នាងក៏បានលោតចុះពីលើម៉ូតូដែលកំពុងតែបើកបរយ៉ាងលឿន បណ្តាលអោយនាងបានរងរបួសយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ នាងបានបូញមាត់ និងនៅស្ងៀមស្ងាត់។ «ខ្ញុំមិនចូលចិត្តបរិយាកាសនៅបូឌីងនេះឡើយ ខ្ញុំធ្លាប់បានលឺពួកមេបនបានជេរប្រមាថចំពោះក្មេងស្រីរកស៊ីទាំងនោះ ដែលចេះតែមានចំនួនកាន់តែច្រើនឡើងៗ។ នាងមិនខ្វល់ខ្វាយអំពីប្រវត្តិរូបរបស់អតិថិជនរបស់នាងឡើយ។ « ស្រ្តីរកស៊ីផ្លូវភេទ រឺមិនមែន សុទ្ធសឹងតែជាស្រ្តីធម្មតាៗដូចគេឯងដែរ»។ ប៉ុន្តែ នាងស្រមៃចង់ចាកចេញពីតំបន់នេះ ហើយនឹងបើកហាងមួយនៅកន្លែងផ្សេងទៀត។ ដោយសារតែនាងជាមនុស្សប្រាកដនិយមម្នាក់ នាងបានបន្តទៀតថា «ក្នុងអំឡុងពេលនៃការរង់ចាំនេះ ខ្ញុំត្រូវតែសន្សំសំចៃបន្តិច។
ជាងធ្វើសក់ម្នាក់ដែលមានការយោគយល់ និងដឹងរឿងរ៉ាវច្រើន
ជួនកាល ណាវីត្រូវតុបតែងមុខមាត់អោយពួកស្រីៗដែលត្រូវសង្សារ រឺមួយក៏អតិថិជនណាម្នាក់វាយធ្វើបាបយ៉ាងហឹង្សា។ នាងបានផាត់មុខមាត់អោយពួកគេមានសម្រស់ស្រស់ស្អាតឡើងវិញ តាមរយៈគ្រឿងម្សៅរបស់នាង។ នៅពេលដែលស្រី្តរកស៊ីផ្លូវភេទណាម្នាក់ត្រូវគេវាយដំធ្វើបាប នារីនោះនឹងសុំអោយនាងជួយផាត់មុខមាត់អោយបានស្រស់ស្អាតឡើងវិញ ដើម្បីកុំអោយគេឃើញមុខមាត់ដ៏អាក្រក់របស់ខ្លួន។ ការផ្លាស់ប្តូរក៏ជាជំនឿមួយដែរ ព្រោះថាបើសិនជាការកាត់សក់ណាមួយអាចធ្វើអោយពួកគេជួបតែសំណាងនិងទទួលបាននូវជោគជ័យនោះ គេនឹងរក្សាម៉ូតសក់របៀបនេះអោយនៅដដែលរហូត។
ពួកក្មេងៗស្រីទាំងនេះក៏មានអបិយជំនឿផ្សេងទៀតដែរ នោះគឺ មិនត្រូវសរសើរថាពួកគេស្អាតនោះឡើយ។ «ប្រសិនជាមានអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកស្រីៗទាំងនោះ អួតសរសើរពីមន្តស្នេហ៍មិត្តភក្តិរបស់ខ្លួនណាម្នាក់ នោះមិត្តភក្តិម្នាក់នោះនឹងឆ្លើយតបទាំងខឹងសម្បារថា «មិនត្រូវនិយាយពាក្យសំដីបែបនេះឡើយ បើមិនដូច្នោះទេ ខ្ញុំនឹងមិនអាចរកភ្ញៀវបានទេនៅក្នុងយប់នេះ» ។ ណាវី យល់ច្បាស់ពីការព្រួយបារម្ភរបស់ពួកនាងៗ។ «ពាក្យសរសើរចំពោះសម្រស់ដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់ពួកគេគឺជាបណ្តាសារបញ្ចប់មុខរបររកស៊ីរបស់ពួកគេ។
ឪពុកម្តាយរបស់នាងហាក់បីដូចជាមិនសូវខ្វល់ខ្វាយចំពោះអតិថិជនដែលចូលមកធ្វើសក់នៅក្នុងហាងកូនស្រីរបស់ពួកគាត់ឡើយ។ ពួកគាត់ធ្វើដូចជាមិនបានដឹងរឿងរ៉ាវអ្វីទាំងអស់។ ក្នុងអគារបូឌីង ពួកស្រីៗរកស៊ីផ្លូវភេទទាំងអស់នេះតែងតែរត់មកពឹងពាក់សុំជំនួយពី ហាងរបស់កូនស្រីគាត់ជានិច្ច។ នាងមានការធុញទ្រាន់ចំពោះក្មេងស្រីមួយចំនួនដែលចូលចិត្តកេងបន្លំក្នុងការបង់ប្រាក់ថ្លៃធ្វើសក់។ ណាវីរៀបតែនឹងធ្វើសក់អោយពួកគេរួចរាល់ទៅហើយ ស្រាប់តែមានអ្នកខ្លះបានដើរចាកចេញទៅយ៉ាងស្ងាត់ៗ។ ជាងធ្វើសក់វ័យក្មេងរូបនេះ មិនរាថយនោះឡើយ នាងបានទាមទារប្រាក់ជំពាក់ទាំងនោះមកវិញ។ នាងបានពន្យល់យ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់ តែម៉ឹងម៉ាត់ ថា «នៅពេលដែលខ្ញុំបានជួបពួកអ្នកទាំងនោះម្តងទៀត ខ្ញុំបានបង្ខំអោយពួកគេសងប្រាក់ដល់ខ្ញុំវិញ ជាមួយនឹងសម្លេងខ្លាំងៗ រហូតទាល់តែពួកគេខ្លាចព្រមសងប្រាក់ទាំងនោះមកវិញ»។ ម្យ៉ាងវិញទៀត នាងក៏ជាមនុស្សមានការគិតពិចារណាផងដែរ ព្រោះថា ប្រសិនជាជនឆបោកនោះមានក្រុមពាលាអាវ៉ាសែជាអ្នកការពារនៅពីក្រោយខ្នង ណាវីមិនហ៊ានប្រឆាំងនឹងពួកគេឡើយ ដោយគ្រាន់តែសម្លឹងមើលមុខពួកគេតែប៉ុណ្ណោះ។ នាងស្គាល់អ្នកជិតខាង ដែលជាជនពាល អ្នកញៀនថ្នាំ មេបន ទាំងនោះយ៉ាងច្បាស់ ហើយនាងបានដឹងទៀតថាមិនត្រូវបង្កជម្លោះជាមួយនឹងពួកគេឡើយ។ ដោយបានរៀបរាប់យ៉ាងលំអិតឥតមានកុហសតាំងតែពីការចាប់ផ្តើមមក ជាងធ្វើសក់រូបនេះបានសារភាពថា នាងមិនដែលចេញក្រៅផ្ទះនៅពេលយប់នោះឡើយ។ បុរាណភាសិតបានពោលថា ការមិនចេញក្រៅនៅពេលយប់នឹងមានសុវត្ថិភាពចំពោះខ្លួនឯង។
ណាវីបានរៀបរាប់យ៉ាងក្បោះក្បាយ ប៉ុន្តែ សំណួររបស់ពួកយើងចាប់ផ្តើមប៉ះទង្គិចផ្លូវចិត្តរបស់នាង។ នាងបានបដិសេធចំពោះការសុំថតរូបរបស់នាង។ ទោះបីជាយើងបានទទូចសុំយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏នាងនៅតែបដិសេធចំពោះសំណូមពរនេះដដែល។ យើងយល់ថា នាងមិនត្រូវការអោយគ្រប់គ្នាស្គាល់រូបនាងឡើយ។ នៅក្រៅអគារបូឌីង មិត្តភក្តិរបស់នាងមិនបានដឹងអំពីជីវិតឯកជនរបស់នាងឡើយ និងទីកន្លែងរស់នៅដែលបានធ្វើអោយរូបនាងមានការខ្មាសអៀនយ៉ាងខ្លាំងនេះទៀតផង។ សម្រាប់ជីវិតរបស់រូបនាង អគារបូឌីងនេះមិនមែនជាកន្លែងដែលត្រូវបានគេអោយតម្លៃនោះឡើយ៕
|
|
Cet e-mail est protΓ©gΓ© contre les robots collecteurs de mails, votre navigateur doit accepter le Javascript pour le voir
|
